خلف بن [1] ابى جعفر [ احمد ] بن ابى اللَّيث [ محمد ] بن خلف بن اللَّيث [2] بن فرقد ابن سليم بن ماهان بود . و مادر امير حسين عايشه [3] بنت ابى يوسف بن محمد بن عمرو بن اللَّيث بود .
امير خلف را چون كارها مستقيم شد فرمود تا خراج درمى درمى ستدند ، و بساط عدل بگستريد ، و جامهء لشگرى بر طاق نهاد و سلب علما و فقها پوشيد و طاق و طيلسان ، و مجلس علم [ نهاد ] و علما را نزديك كرد ، و سفها را خوار كرد ، و مجلس سماع نهاد ، و علم دانست از هر نوعى ، اما علم حديث و مجلس مناظره نهاد هر شب ، و علماء جهان نزديك او آمدند چون خطيب فوشنج [4] و بديع الزمان [5] و فقها و علماء بغداد و عراقين چنانك بديع گويد :
( شعر )

[1] اصل : بر ،
[2] اين خلف بن الليث عموى از هر و پدر محمد مكنى به ابى الليث است و محمد پدر امير احمد مكنى به ابو جعفر و او پدر خلف است . و خلف بن ليث مذكور نبيرهء سليم يا سليمان بن ماهان است و اين سليمان و حاتم برادران بودند و حاتم جدّ يعقوب و عمرو و على و طاهر بود و سليم يا سليمان جدّ خلف بن الليث و ازهر بن يحيى بود و اين معنى در نسبت ازهر ( ص 243 ) شرح داده شد .
[3] ظاهرا اين عايشه غير از عايشه بنت محمد بن ابى الحسين بن على بن الليث است كه مادر طاهر پدر امير حسين باشد و معلوم مىشود كه مادر طاهر و زن وى هر دو عايشه بوده‌اند - و در تاريخ گزيده امير حسين را خواهرزادهء خلف بن احمد مينويسد و معلوم نيست از روى چه مأخذ است زيرا تاريخ عتبى كه مأخذ ساير تواريخ - جز تاريخ سيستان - مىباشد طاهر پدر حسين را فقط خويشاوند خلف نوشته ، و اين تاريخ آن را روشن ساخته است چنان كه از مقابلهء نسبها معلوم است .
[4] او احمد بن الحسن الخطيب ، خطيب كراة است و كراة از نواحى فوشنج ، از دهاقين و فضلا و خوشنويسان عصر بوده و به فارسى و عربى شعر ميگفته ( دمية القصر با خرزى نسخهء مجلس خطى ) .
[5] ابو الفضل احمد بن الحسين بن يحيى بن سعيد الهمذانى المعروف ببديع الزمان ساكن هرات بوده و در سنه 398 در هرات مسموم شده و بروايتى سكته كرده ، مقامات بديع الزمان كه حريرى از آن تقليد نموده از اوست .

342