حسين بن على بن الحسين المرورودى را اينجا فرستاد بسپاه سالارى ، و خواهرزادهء خويش را با او با فوجى سپاه بفرستاد ، و محمد بن على بن اللَّيث تجربت كرده نبود هنوز اندر كارها ، و با حسين على سپاهى آراسته بود ، و محمّد بن على بن الليث سپاه بسيار جمع كرد سوار و پياده و حشر روستائى ، و بقصبه اندر نبود تا او بدر شهر آمدى ، برفت و برامتو [1] شد پذيرهء او ، و آنجا حرب آغاز كرد و احمد بن محمد عمرو را كه نيا گفتندى بر شهر خليفت كرد ، و اين روز شنبه بود يازده روز باقى از جمادى الآخر سنهء ثمان و تسعين و مائتين ، و بسيار حربها بكردند آنجا هر روز ، تا روز پنج شنبه سه روز گذشته از رجب ، و مردم هر روز [2] بسيار از هر دو گروه كشته شد ، چون روز پنج شنبه بود ياران حسين [ بن ] على همه برابر دست بتير انداختن بردند و ديگر سلاحها كار نفرمودند ، تيربارانى صعب كرد [ ند ] ، و حملهاء گرم آوردند ، آن مردم حشرى هزيمت كرد ، و لشكرى چون هزيمت ديد نيز براندن گرفت ، تازان حشريان اندران هزيمت نحو سه هزار مرد كشته شد ، و محمّد بن على اندر شهر آمد روز آدينه و بر مردمان تدبير كرد كه چه بايد كرد ، آخر بر آن نهادند كه برادر را بيرون بايد گذاشت تا دست تو [ به دو ] قوى باشد ، برادر را بگذاشت [3] و بسيار نيكوئى گفت و كرد . برادر او را گفت ترا قصبه نگاه بايد داشت تا من شارستان [ نگاه دارم ] برادر گفت نيك آيد ، فرود آمد كه قصبه نگاه دارد ، اندر ساعت برادر او معدل على طبل بزد و درهاء شارستان فرو گرفت و خلاف پيدا كرد بر برادر خويش ، چون چنين بود محمّد دانست كه ممكن نشود بر دو روى دشمن حرب كردن ، روز هفتم شهر بگذاشت و بر راه كش به بست شد .
رفتن محمد على بهزيمت [ از ] پيش [ سپاه ] امير خراسان چون به بست شد جور و ستم كرد بر مردمان و غارت و كشتن ، و مردم را عذابها كرد بمال ستدن ازيشان بلونهاء عذاب ، و پيش از رفتن محمد بن على ببست ،

[1] كذا . . به راه به تو ( ؟ )
[2] اصل : هنوز .
[3] يعنى : آزاد كرد .

291