خشى [1] فى بعض و فى بعضه * ليس [2] كفعل اللَّاعب الهازل يعرض سلطانا على حمزة * بفكا وشيكا [3] غير ما طائل و لمن [4] يكن حمزة ممّن يبيع * ا آجلة [5] بالعاجل الزّائل هو الأمام المرتضى و الَّذى * يقيم صعر الأعوج المائل و الصّادق الوعد اذا ما وأى * ليس بمخلاف [6] و لا ماطل پس چون بنزديكان نشابور برسيدند خبر مرك هرون شنيدند و دفن كردن او بطوس و بازگشتن سپاه ببغداد ، حمزه گفت و كفى الله المؤمنين القتال ، چون چنين بود واجب گشت بر ما كه بغزو بتپرستان رويم بسند و هند و چين و ما چين و ترك و روم و زنك ياران [7] گفتند كه آنچه ايزد تعالى بر زفان [8] تو راند صواب ما اندر آنست ، پس پنج هزار سوار تفرقه كرد پانصدگان ، بخراسان و سيستان و پارس و كرمان ، گفتا مگذاريد كه اين ظالمان بر ضعفا جور كنند ، و حديث اين لشكرها خود بدان جاى رسيد [9] كه ايشان بر يك ديگر خروج كنند و ما اندر ميانه نيائيم تا ايشان بسيار از يك ديگر تباه

[1] و لعل الاصل : خشن بالتشديد .
[2] كذا و لعل : لين .
[3] ظ : ملكا وشيكا - اى ملكا سريع الزوال ، بدلا من قوله سلطانا .
[4] كذا . . . و ظاهرا : و لم يكن .
[5] كذا با دو الف و تاء آخر و فتحتان و بهيچروى معنى نميدهد و ظاهرا . . ممن يبيع آجلا . و شعر مدرّج است .
[6] اصل ، المحلاف . و محلاف نيامده ، المخلاف : الرجل الكثير الأخلاف فى وعوده ( المنجد )
[7] در اصل : باران .
[8] زفان لهجه ايست از ( زبان ) و در قديم متداول بوده است .
[9] كذا و ليكن از قرينهء بعد پيداست كه صحيح ( رسد ) است و ضميران بلشكرهاى خليفه و پسران وى راجعست نه بسواران حمزه ،

169