چون طلحه فرمان يافت ، سپاه او نافرمان گشتند اندر يزيد معويه ، و هر كسى بناحيت [1] از سيستان بنشستند ، چون چنان بود پسر وى قصبه بگذاشت و بازگشت ، ابو سح [2] بن ربعى القشرى [ 2 ] در طعام [3] گرفته بود ، و وكيع بن اسود ناحيت اوق ، و عبد المجيد بن جميل ناحيت خواش . و عبد الله بن ناشره ناحيت فراه ، و قصبه و بسكر [4] مهمل گذاشته بود ، هيچ والى نبود ، تا يزيد بن معاويه فرمان يافت بحوارين [5] از نواحى شام چهارده روز گذشته از ربيع الاول سنهء اربع و ستين و او را سى و هشت سال بود و هشت ماه ، كم هشت روز ، و او را دفن كردند بدمشق .
( نشستن معويه بن يزيد بن معويه بخليفتى ) و معاوية بن يزيد بنشست نيمهء ربيع [6] سنه اربع و ستين ، و كنيت او ابو ليلى بود ، چهل روز عمر بود او را اندر امارت ، چون حال برو تنگ شد گفتند كسى را ولى عهد كن ، گفت من از دنياء شما چندانى نيكوئى نديدم كه و بال آنچه خواهد ماند [7] [ با ] گردن كنم ، [ و ] فرمان يافت پنج روز مانده از ربيع الاول [8] سنه اربع و ستين ، و بشام بيعت كردند مروان الحكم را و به مكه عبد الله بن زبير را .
( نشستن مروان الحكم بشام ) او مروان الحكم بن ابى العاص بن اميّة بن عبد شمس بن عبد مناف بود ، او

[1] كذا . و بايد بناحيتى و يا بيكى ناحيت مىبود - و نيز ممكنست بجاى ياى نكره بكسرهء زير تاء ناحيت در رسم قديم اكتفا رفته باشد و نظير اين ديده شده است .
[2] كذا . . . ابو سليح . . . القشرى ؟
[3] در طعام ، دروازهء از شهر زرنج بوده ،
[4] بسكو - بسكر باختلاف ديده شد .
[5] كامل : حوران من ارض الشام ( ج 4 ص 49 ) .
[6] طبرى و كامل : ماه و روز خلافت و موت معاوية بن يزيد را تعيين ننموده ولى ظاهرا خلافت معويّه روز بعد از مرگ يزيد بوده كه نيمهء ربيع الاوّل باشد .
[7] اصل : مانده كردن .
[8] كذا . . . و ظاهرا ربيع الثانى

104