< شعر > خوابناكى ليك هم بر راه خسب الله الله بر ره الله خسب < / شعر > 149 - هر چه كه در عشق ماديات ناخود آگاه وآگاهى كش گام بردارى خود همان عشق وتصميم حجابى به ديدگانت مىزند كه نمىتوانى حتى خود آن ماديات را هم صحيح ببينى . از اين خواب وخيال دست بردار . اگر هم احساس خواب آلودگى مىكنى ، برو در سر آن راه بخواب كه كاروانيان منزلگه الهى از آنجا عبور مىكنند .
< شعر > هر زمان نو صورتى ونو جمال تا ز نو ديدن فرو ميرد ملال من همىبينم جهان را پر نعيم آبها از چشمه جوشان مقيم جان فشان اى آفتاب معنوى مر جهان كهنه را بنما نوى هر نفس نو مىشود دنيا وما بىخبر از نو شدن اندر بقا عمر همچون جوى نو نو مىرسد مستمرى مىنمايد در جسد اى برادر عقل يك دم با خود آر دم بدم در تو خزان است وبهار در وجود آدمى جان وروان مىرسد از غيب چون آب روان هر زمان از غيب نو نو مىرسد وز جهانِ تن برون شو مىرسد اى خدا اين وصل را هجران مكن سرخوشان عشق را نالان مكن باغ جان را سرخوش وسرسبز دار قصد اين بستان واين مستان مكن حال امروزى به دى مانند نى همچو جو اندر روش كش بند نى فكرت هر روز را ديگر اثر شادى هر روز از نوع دگر از عدمها سوى هستى هر زمان هست يارب كاروان در كاروان < / شعر > 150 - نو باش وهر لحظه جهان نوى را ببين .
< شعر > عقل تو قسمت شده بر صد مهم بر هزاران آرزو وطعم ورم جمع بايد كرد اجزا را به عشق تا شوى خوش چون سمرقند ودمشق < / شعر > 151 - با به دست آوردن ايده آل اعلا در زندگى از پاشيدگى انديشه وتجزيهء عقل جلو گيرى كنيد .

48