يافت به قلب تقيّ نقىّ احدى احمدى ، الثابت فى حاقّ الوسطية و البرزخية و العدالة و قال : نحن السابقون الآخرون . از همين جهت در أزل الآزال آن چه كه بر كليهء انبياء و اولياء از امم سابقه و لاحقه افاضت شد ، بر كتاب استعداد آن حقيقت الهيه دفعتا نازل گشت . و او در حقيقت به حسب عين ثابت و قابليت منشأ ظهور قابليات است و در مقام ظهور در عرصهء فعل واسطهء كليهء كمالات است و آن چه بر كتاب استعداد او رقم زده شد ، به ظهور تدريجى در عوالم خلقى ظاهر گرديد .
كريمهء إنّا أنزلناه اشارت است به وجود جمعى كلام الهى در مقام علمى اجمالى و قرآنى . و قوله : * ( فى لَيْلَةِ الْقَدْرِ ) * اشاره است به نزول حقيقت قرآنيهء شامل جميع حقايق خاص مرتبهء الهيه و كونيه در بنيهء احمدى و قلب بالغ به مقام « قابَ قَوْسَيْنِ » محمدى .
چه آن كه به اعتبار فناى آن حقيقت در مقام احديت نزول و تنزل امكان ندارد ، جز تنزل آن حقيقة الحقائق ، بدون تجافى از مقام ذاتى خاص خود كه از آن به « قلب واقع در مقام سرّ » تعبير مىشود ، به مرتبهء « قابَ قَوْسَيْنِ » .
نفس انسانى بعد از عبور از مقام عقل منوّر به نور شرع و منزه از تبعات نفس ، به مقام « قلب » مىرسد . و در مقام قلب دريچه اى از مقام غيب بر او گشوده شود و با ادامهء سير معنوى و عروج روحانى باب تجليات اسمائيه بر او گشوده شود و به مقام « روح » رسد . و مرتبهء روحيه محاذى مقام « واحديت » قرار دارد ، كه از آن تعبير به مقام « قلب بالغ به مقام روح » مىنمايند .
از آن چه ذكر شد فهميده مىشود كه چرا مؤلف محقق ، امام خمينى ، أعلى الله مقامه ، مكرر در رسالة تصريح نموده‌اند كه « فيض اقدس » باطن مقام ولايت محمديه ، عليه السلام ، است . مرادشان آن است كه مرتبهء « واحديت » ، كه از آن به مرتبهء اسماء و صفات و مقام ظهور اسماء و تعينات اسماء ، يعنى اعيان ثابته ، تعبير كرده‌اند ، ناشى است از مقام احديت و صورت و تعين و ظهور اسماء و تميز آنها بتفصيل و تعين هر اسمى يا صفتى ، به عين ثابت ، كه صورت معلوميت حق به ذات خود است ، مىباشد . و آن چه ظهور بهم رساند انحاى تعقلات حق است . و علم حق به ذات مستلزم تعينى است در مقام ظهور و تفصيل اسمائى ، كه در مرتبهء علم تفصيلى در تعين ثانى حاصل گردد و هر اسمى را صورتى علمى و عينى است كه صورت معلوميت ذات است .

مقدمة الآشتياني 28