خداوندى را كه آسمانها و زمين او را ببندگى خاشع و مطيعند ) و نوع ديگر آنست كه سه بار تسبيح بگوئى در قنوت ، و اشكالى ندارد كه در قنوت و ركوع و سجود و قيام و قعود خود براى امور دنيوى و اخروى دعا كنى و نيز اگر بخواهى مىتوانى حاجت خود را نام ببرى .
933 - حلبى از امام صادق عليه السّلام در بارهء قنوت سؤال كرد كه آيا كلام مخصوصى را بايد گفت ؟ امام عليه السّلام پاسخ فرمود : ثناى پروردگار خويش بگوى ، و بر پيامبر خود ( صلَّى الله عليه و آله ) صلوات فرست ، و براى گناهان خويش از خداوند بخشايش و آمرزش بخواه . ( يعنى لفظ و عبارت خاصّى لازم نيست بلكه بهر لفظى گفته شود عمدة اين سه مورد بايد ملحوظ باشد ) .
934 - محمّد بن مسلم از امام باقر عليه السّلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود : قنوت در هر نماز دو ركعتى مطلوبست خواه نافله باشد و خواه فريضه .
935 - و زراره از آن حضرت عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : قنوت در همهء نمازها مطلوبست .
شيخ و استاد ما محمّد بن الحسن بن أحمد بن الوليد - رضى الله عنه - از سعد بن عبد الله ذكر كرده كه او ميگفت : دعا خواندن به فارسى در قنوت جايز نيست ، ( ظاهرا به اين دليل كه چون متلقّى از شارع نيست و از طرفى نماز عبادت است و آنچه از شارع متلقّى نباشد نمىتوان انجام داد ، همچنان كه در حالت اختيار و بدون عذر موجّه

492