تكبيرة الاحرام را نيز به فارسى نميتوان گفت ) ولى محمّد بن حسن صفّار ميگفت : در قنوت به فارسى دعا خواندن جايز است ، و آنچه من خود بدان اعتقاد دارم اينست كه جايز است زيرا :
936 - باستناد فرمايش امام محمّد تقى عليه السّلام كه فرموده : « اشكالى ندارد كه شخص در نماز واجب بهر لفظى كه بواسطهء آن با پروردگار خود مناجات مىكند سخن بگويد » .
و اگر اين خبر هم وارد نشده بود من آن را تجويز ميكردم با استناد به خبرى كه روايت كرده‌اند :
937 - از امام صادق عليه السّلام كه آن حضرت فرمود : « هر چيزى جايز است تا مادامى كه نهى از آن ( از ناحيه شارع ) وارد شود » و نهى از دعا خواندن به فارسى در نماز وارد نشده است و بر اين نعمت و تفضّل حمد خداوند پروردگار عالميان را .
938 - حلبى به امام صادق عليه السّلام عرض كرد : آيا جايز است امامانم عليه السّلام را در نماز نام ببرم ؟ آن حضرت فرمود : ايشان را به اجمال و كوتاه نام ببر ( نه به تفصيل بخصوص هنگامى كه دغدغه خطر و مزاحمتى براى نمازگزار در ميان باشد يا جايى است كه بايد تقيّه كرد در اين حال بايد الفاظى كه شامل ايشان باشد به كار برد نظير : « آل محمّد » يا ائمّهء معصومين و امثال اينها ) .
939 - امام صادق عليه السّلام فرمود : هر لفظى كه بواسطهء آن با پروردگار خود در

493