سورى كه گذشت ) و پس از قراءت و پيش از ركوع قنوت ميخوانى .
و مستحب است در ركعت اوّل حمد و سورهء « إنّا أنزلناه » و در ركعت دوّم حمد و « قل هو الله أحد » را بخوانند زيرا « إنّا أنزلناه » سورهء پيامبر صلَّى الله عليه و آله و اهل بيت او صلوات الله عليهم أجمعين است و نمازگزار آنان را وسيلهء خود در پيشگاه خداوند متعال قرار ميدهد و متوسّل به ايشان مىشود ، زيرا بوسيلهء ايشان به شناخت و معرفت خداى متعالى رسيده است ، و در ركعت دوّم سورهء توحيد يا قل هو الله أحد را مىخوانند زيرا دعاء در پى آن مستجاب مىشود ، و قنوت نيز كه پس از آن خوانده مىشود به اجابت ميرسد ، و قنوت سنّت واجب است و هر كس عمدا در هر نمازى آن را ترك كند نمازش صحيح نيست ، خداوند عزّ و جلّ فرموده است : * ( وَقُومُوا لِلَّه قانِتِينَ ) * ( يعنى : برخيزيد و بايستيد در حالى كه قنوت مىخوانيد يا در حال قنوت باشيد ) منظور اينست كه اطاعتكنندگان و فرمانبرداران خداوند باشيد و دعا كنيد يا خداوند را در قنوت بخوانيد .
و كمترين آنچه كه از قنوت كافى است چند نوع است از آن جمله اينكه اين دعا را بخوانى : « ربّ اغفر و ارحم و تجاوز عمّا تعلم إنّك أنت الأعزّ الأكرم ( يعنى : پروردگارا ما را بيامرز و بر ما ببخشا و از آنچه خود ميدانى ( از خلافكاريهاى ما ) در گذر همانا تو عزيزتر و كريمتر از آن هستى كه عزّت و كرم و بزرگوارىات را بتوان بتصوّر آورد ) و نوع ديگر آنست كه ثنا باشد و بگوئى : « سبحان من دانت له السّماوات و الأرض بالعبوديّة « ( يعنى : منزّه است يا منزّه ميدانم و به پاكى ياد ميكنم

491