نشستن است ) .
و سجود آخرين مرتبهء بندگى و پرستش فرزندان آدم نسبت به خداوندى است كه نام و يادش و الا و بلند مرتبه است و نزديكترين حالات بندگان به خداوند عزّ و جلّ هنگامى است كه او در حال سجود است ، و مستند اين سخن فرمايش خداوند عزّ و جلّ است كه ميفرمايد : * ( وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ) * ( يعنى : سجده كن و تقرّب ياب ) .
930 - مردى از امير المؤمنين عليه السّلام سؤال كرده گفت : اى پسر عموى نيكوترين آفريدهء خداوند سجدهء اول چه معنى دارد ؟ يا معنى اين كار چيست ؟
آن حضرت فرمود : تأويل آن اينست كه ( گويا نمازگزار به زبان حال ميگويد ) خداوندا تو ما را از اين مايه كه سر بر آن نهاده‌ايم يعنى زمين يا خاك آفريده اى و تأويل سر برداشتنت از سجده اينست كه خداوندا ما را از خاك بيرون آوردى و نشو و نما دادى ، و در سجدهء دوم ( گويا به زبان حال ميگوئى : ) خدايا تو ما را به خاك باز خواهى گرداند ، و سر برداشتنت از سجدهء دوم نيز تأويلش اينست كه : باز مرتبهء ديگر ( در روز قيامت ) ما را از خاك بيرون خواهى آورد .
931 - أبو بصير از امام صادق عليه السّلام در بارهء علَّت نماز سؤال كرد كه چرا در نماز دو ركوع و چهار سجود مقرّر گرديده است ؟ آن حضرت فرمود : زيرا يك ركعت ايستاده برابر است با دو ركعت نشسته .

489