از خاك اضافى كه بالاى لانه يا بيرون آن روى هم ميريزند كاملا مشخّص است و خوابگاه شتران منظور جاييست كه در كنار آبشخور آنان كه وقتى مرتبهء اوّل مقدارى آب مينوشد در آنجا استراحت مىكند تا آب در قسمتهاى ذخيرهء بدنش جابجا شود و باز برميخيزد و براى بار دوّم آب مينوشد و معمول بوده كه اطراف آن را با قضاى حاجت آلوده ميساخته‌اند ، و ضمنا نهى از بجا آوردن نماز در محلّهاى مذكور اعمّ از حرمت و كراهت است ، بعضى حرام است و بعضى مكروه ) .
726 - و روايت شده كه نماز در اين مواضع ( كه در فاصله مدينه تا مكَّه معظَّمه قرار گرفته ) نميتوان خواند : يكى در بيداء ( كه موضعى است در راه مكَّهء بفاصلهء هفت ميل از مدينه يا بفاصلهء يك ميل از ذى الحليفه ، اينجا همان محلَّى است كه در روايات آمده كه پس از ظهور و قيام قائم آل محمّد عليهم الصّلاة و السّلام رجال و لشكرش را خود فرو خواهد برد ) . ديگر در ذات الصّلاصل ( صلاصل خود بمعنى گل سرخ رنگ آميخته با ريگ است ) و ديگر در وادى الشّقرة ( كه اينجا نيز محلَّى در ميان راه مكَّه است ) و بالاخره در وادى ضجنان . [1] .
و هر گاه شخص در ميان گل يا آب باشد و وقت نماز فرا رسد و امكان خروج از آن نيز نداشته باشد به ايماء و اشاره نماز را بجا آورد به نحوى كه سجدهء و از ركوعش پائينتر باشد ( ظاهرا اين در صورتى است كه گل تا قسمتهاى فوقانى بدن را فرا گرفته باشد و گر نه چنانچه فقط پاى او در گل يا آب باشد ركوع را ميتواند بنحو عادى انجام دهد و سجود را به ايما بجاى آورد ) و نماز خواندن در رختكن حمّامها إشكال ندارد ، البتّه خواندن نماز در حمّام از آن روى مكروه گشته كه آنجا پناهگاه شياطين ( يا

[1] ضجنان نام كوهى است در مكّهء معظَّمه .

363