است ؟ بنابراين ، حق جويى و حق يا بى پيراسته از تعصب هاى جاهلى در مسألهء امامت ، يك ضرورت گريز ناپذير براى مسلمانان است .
بحث درباره ء امامت به سه روش اساسى مطرح مى شود كه هر كدام داراى ويژگى هاى خود است . اين سه روش عبارتند از :
1 - روش عقلى : در اين روش مثلا با قاعده ء لطف و درك عقلى ، لزوم امامت و عصمت امام به اثبات مى رسد و سپس به كمك اين قاعده و نتايج آن فروع مسألهء امامت بيان مى شود .
2 - روش اعجاز : در روش اعجاز ، اشخاص از راه ديدن و يا خبردار شدن از معجزاتى كه از ائمه ( عليهم السلام ) صادر شده ، به طور يقين ، صدق ادعاى ائمه را مى يابند .
3 - روش نص : در اين روش ، امامت امامان ( عليهم السلام ) از راه معرفى و تصريحات پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) و يا معرفى و تصريح هر امامى نسبت به امام و يا ائمه بعد از خود روشن مى شود .
در ميان كتاب هاى بسيارى كه درباره ء امامت به فارسى نوشته شده ، خلافت حضرت على ( عليه السلام ) بعد از رسول اكرم ( صلى الله عليه وآله ) به هر سه روش مذكور بيان شده است . اما امامت ساير امامان ( عليهم السلام ) بيشتر با روش اول ( روش عقلى ) و دوم ( روش اعجاز ) اثبات گرديده است . گرچه كتاب هاى ارزنده اى همچون " اثبات الهداة " كه روش سوم را نيز به عالى ترين وجه در بر دارد ، به فارسى ترجمه شده ، ولى مطالعه و بهره‌ورى از كتاب هايى از اين دست ، غالبا از حوصلهء عموم خارج است . هدف از اين نوشتهء كوتاه ، اثبات امامت امامان ( عليهم السلام ) با روش سوم ( روش نص و عمدتا با استناد به نصوصى كه اهل تسنن نقل كرده اند ) است و طورى تنظيم شده كه بتواند مورد استفاده ء افراد بيشترى قرار گيرد .

18