2 ) تبعيض ، مثل قول كسى كه مى گويد : " أخذت بثوبه وعضده " . ( 1 ) وجود " باء " تبعيض در كلام عرب قابل انكار نيست ، چنان كه نظر نحويون كوفه همين است . افرادى كه " باء " را براى تبعيض مى دانند ، مسح بخشى از سر را واجب دانسته اند . آنان براى تأييد اين مدعا به حديث " مغيره " نيز تمسك كرده اند كه گفت :
إن النبى صلى الله عليه و سلم توضأ فمسح بناصيته وعلى العمامة ، پيامبر صلى الله عليه و سلم وضو گرفت و جلوى سر و روى عمامه را مسح فرمود .
" ابن قدامه " در كتاب " المغنى " مىنويسد :
از " احمد " نيز روايت شده است كه مسح بعض سر را جايز مى داند . ( 2 ) او ادامه مى دهد :
" ابوالحارث " مى گويد : به " احمد " گفتم : اگر كسى بخشى از سر را مسح كند و بخشى را ترك كند ، آيا كفايت مى كند ؟ پاسخ داد : كافى است . ( 3 ) از " عايشه " ، " عثمان " و " ابن عمر " نقل شده است كه آنان جلو سر را در هنگام وضو مسح مى كردند . ( 4 ) در " المغنى " ، " حسن " ، " ثورى " ، " اوزاعى " و اصحاب رأى را از قائلين به وجوب مسح بعض سر شمرده است . ( 5 )

1 . لباس و بازويش را گرفتم . 2 . المغنى ، ج 1 ، باب السواك وسنة الوضوء ، مسأله 28 ، ص 175 . 3 . همان . 4 . ج 1 ، ص 111 . 5 . ابن قدامه ، المغنى ، ج 1 ، باب السواك وسنة الوضوء ، مسأله 28 ، ص 175 ، المجموع ، ج 1 ، ص 433 .

165