اولا ، چنان كه از روايات متعدد استفاده مى شود ، آن قسمت از آيه شريفه كه مى فرمايد : * ( إنما يريد الله ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيرا ) * به طور مستقل نازل شده است و آنگاه بعد از نزول ، از حيث ترتيب به اين صورت قرار داده شده است .
ثانيا ، تغيير خطاب از جمع مؤنث ( 1 ) به جمع مذكر ، ( 2 ) دليل روشنى براى تعدد مخاطب است ، به ويژه با توجه به آن كه سپس دوباره به صورت جمع مؤنث خطاب ( 3 ) مى شود .
اگر گفته شود : تبدل ضمير به خاطر آن است كه غير از ازواج پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) ، ديگران را نيز شامل شود .
در پاسخ گفته مى شود : پس بايد حداقل اين سياق تا آخر ادامه يابد ، در حالى كه چنين نيست . پس معلوم مى شود آيه شريفه ويژگى و خصوصيتى را براى عده اى معين بيان مى كند كه آن عده در ضمن روايات و سنت نبى اكرم ( صلى الله عليه وآله ) مشخص شده اند .
همچنين از اين تغيير سياق و به كار بردن لفظ حصر " إنما " فهميده مى شود كه اراده ء خداوند در اينجا اراده ء تكوينى است و تخلف ناپذير مى باشد ، چنان كه معنى حقيقى اراده نيز همين است ، زيرا اگر تأكيد خواست تشريعى بود ، علاوه بر آن كه خلاف ظاهر است ، از نظر سياق كلام ، مستهجن بود كه اهل بيت را با حرف حصر تخصيص به ذكر دهد ، چرا كه زنان پيامبر در خصيصهء خواست تشريعى مؤكد شريكند ، بلكه در ابتداى آيه كريمه ، آنان مورد خطاب هستند .

1 . " بيوتكن " ، " تبرجن " ، " اقمن " ، " ءاتين " و " اطعن " . 2 . " عنكم " و " يطهركم " . 3 . " اذكرن " و " بيو تكن " .

116