حكم كرد كه هر كه را [ دستگاه بيش ] [1] باشد ، غذا خوردن [ به روزى ] [2] ، يك نوبت قناعت كند و يك نوبت بدرويشان دهد [ تا همه را كافى باشد و اين آئينى شد . هر كه خواستى كه به حق تعالى تقرب نمايد ، روزه داشتى و غذاى يك نوبت بدرويش دادى ] [3] .
شيخ سعدى شيرازى مناسب اين معنى گفته است :
مسلم كسى را بود روزه داشت * كه درمانده‌اى را دهد نان و چاشت و گر نه چه [ حاجت ] [4] كه زحمت برى * ز خود باز گيرى و هم خود خورى حق سبحانه و تعالى اين قاعده را [ پسنديده داشت ] [5] . چون پيغمبران را [ عليهم السلام ] [6] فرستاد [ در اديان ] [7] روزه فرض گردانيد . و رسم بتپرستى به زمان او پيدا شد . بدان سبب كه هر كرا عزيزى مىمرد يا غايب مىشد ، بر شكل او صورتى مىساخت و بدان تسكين سوز دل مىكرد و آن را حرمت ميداشت . چون بطنى چند بر آن بگذشت ، سبب ساختن آن را فراموش كردند و پنداشتند كه ايشان ميان خدا و بنده واسطه‌اند و آن را پرستيدند . بتپرستى ظاهر گشت . هم در زمان او ، متنبى صاحب بدعت [ صابى بن لمك بن اخنوخ ] [8] خلق را دعوت كرد و گمراه گردانيد [ به ستاره پرستى ] [9] . قوم صابيان ازو باز ماندند . از آثار طهمورث ، كهن دز مرو است و آمل طبرستان و اصفهان و بابل و كرد آباد ، از جمله مداين سبعهء عراق عرب . مدت پادشاهى او سى سال . طهمورث هيچكس را در كار دين متعرض نبود و گفتى هر كس هر دين كه خواهد نگاه دارد .
جمشيد ابن طهمورث بن هوشنگ بن سيامك بن كيومرث . بعضى گويند برادر طهمورث بود . نام او جم بود و لقب شيد . جهت آنكه از خوبى صورت ، روشنى از روى او مىتافت ، او را بخورشيد نسبت كردند . پادشاهى [ زيرك ] [ 9 ] بود . اقوام مردم را از هم جدا كرد .

[1] - م ، ب : دستگاهى باشد - ر ، ك : دستگاه بيشتر
[2] - ق : روزى
[3] - اين قسمت در نسخهء ك نيست
[4] - ف ، م : لازم
[5] - م ، ك ، ب ، ر : بپسنديد ف : پسنديد
[6] - فقط در ، ق
[7] - در ، م اين كلمه نيست
[8] - در نسخه ق نيست - ر : صابى بن الملك اخ نوح - ف ، ب : صابى بن ملك - ك : صابى بن مالك
[9] - م : بزرگ

80