نامى بيش باقى نبودى . از نخجوان عازم سلطانيه شدند ، باميد آنكه پادشاه خلد ملكه در دفع امير چوپان با ايشان موافقت نمايد [ و بالحقيقه آن قصد قصد وريد ايشان شد . [1] . ] پادشاه از كمال كياست و توفيق ايزدى و مساعى خواجه تاج الدين على شاه دانست كه در اطاعت ظالم ثمرهء ندامت باشد . بر عزم دفع ايشان ، با لشكرهاى گران ، از سلطانيه بيرون رفت و در زنجان رود ، نزديك بديه ميانه ، در ربيع الاخر سنهء تسع عشر و سبعمائة فريقين بهم رسيدند . جمعى مىخواستند كه ايشان را بمطاوعت پادشاه در آورند . چند نوبت در خفيه پيغام مكرر شد [2] . چون خبث عقيدت بر ايشان مستولى بود ، ميسر نشد و بمحاربه انجاميد . پادشاه با وجود صغر سن ، رستموار در ميدان رفت تا امرا ، بواسطهء حركت او ، دل قوى شدند و دشمنان را بهم بر شكستند و تمامت را طعمهء ضرغام بلا و كشتهء صمصام فنا كردند . رايات دولت مظفر و منصور و اعداى مملكت مسخر و مقهور گشتند و بسبب دلاورى ، كه در آن مصاف از سلطان اسلام خلد ملكه معاينه افتاد ، امراى دولت و وزراى حضرت عرضه داشتند كه اسم مبارك پادشاه مىبايد كه موافق مسمى باشد و بهادرخان مضاف نام همايون و لقب ميمون كردند و پسنديدهء حضرت افتاد . از آن وقت باز منشورات حوائج جهانيان در ممالك محروسه بدين توقيع مزين است . در عشرين رجب سنهء تسع عشر و سبعمائة امير چوپان با شاهزاده ساتىبيك بنت اولجايتو سلطان زفاف كرد [3] .
در محرم سنهء اثنى و عشرين ، امير حسين بن آقبوقا كه امير الوس بود بخراسان در گذشت .
و هم درين سال امير تمورتاش پسر امير چوپان كه حاكم روم بود عصيان نمود و بسخن

[1] - ب ، ف ندارد - ق : . . . آن قصد قصد زيان ايشان گشت - ر : و بالحقيقه آن قصد جان ايشان گشت .
[2] - امير ايرنجين پدر قتلغشاه خاتون زن ابو سعيد است و قتلغشاه خاتون بدين استدلال كه شايد پدر را از جنگ باز دارد ، از ابو سعيد تقاضا كرد كه دست از جنك بدارد . ولى امير ايرنجين حاضر نشد و حتى وقتى ابو سعيد بتقاضاى او و بعلامت محبت و لطف پرچم سفيد بر افراشت به او تسليم نشد . تا اينكه در ميانه ، بدستور ابو سعيد ، سر شيخ على پسر ايرنجين را بريده بر سر نيزه كردند . در پايان جنك قورميشى و امير ايرنجين دستگير و كشته شدند .
[3] - اين عروسى در 20 رجب 719 و پس از وفات دولاندى خاتون خواهر ابو سعيد و زن امير چوپان اتفاق افتاد - ر : نوادهء اولجايتو .

615