بمرتبه‌اى [1] بود كه زنان ، بجاى هيمه ، جو در تنور مىسوختند [2] و بدان نان مىپختند [ 2 ] سيف الدين رستم را خوش آمد و او را نوازش نمود .
در عهد او از دلاوران لران ، شصت مرد قاطع الطريق بودند و راهها از ايشان مخوف و منقطع و حكام عراق از دفع ايشان عاجز . او تمامت را بعد از محاربه اسير گردانيد . هر يك را به شصت سر استر يك رنگ باز مىخريدند . نپذيرفت و گفت بروزگار باز گويند كه رستم دزد فروشى كرد [3] . تمامت را بقتل آورد .
چون لران اين عدل و داد بر نمىتافتند [4] ، با برادرش شرف الدين ابو بكر متفق شدند و قاصد [ جان ] [5] او گشتند . او از حمام سر ناشسته بيرون دويد و با يك مرد گريزان شد . قوم در پى او كردند [6] . چون بر كوه كلا [7] رفت ، آن مرد كه با او بود [ با دشمنان هم عهد ] [8] بود . اسب او را پى كرد . سيف الدين رستم بيفتاد ناچار بر سر سنگى نشست . برادرش شرف الدين ابو بكر به دو رسيد ، او را تيرى [9] زد و بامير على بن بدر گفت تا بقصاص پدر سرش برداشت . كار حكومت به شرف الدين ابو بكر تعلق گرفت . چون با پيش قوم آمد ، زن بدر و مادر حسام الدين خليل ، بدان سبب كه قصاص شوهرش كرده است ، او را كاسه گرفت [ بشربتى مسموم ] [10] و او را بيمار گردانيد . چون اميد صحت يافت [11] ، عازم شكار شد . برادرش ، عز الدين گرشاسف ، امير على بن بدر را بكشت و گفت اگر برادرم برادر را مىكشت ، تو فضولى در ميان چرا كردى .
چون اين اخبار ببغداد رسيد ، حسام الدين خليل بن بدر با لرستان آمد .

[1] - م ، ق : در مرتبه .
[2] - ب : سوختند ، پختند .
[3] - ب ، ق : مىكرد .
[4] - بر تافتن به معناى تحمل كردن . حافظ فرمايد : غم غريبى و غربت چو برنمىتابم * روم به شهر خود و شهريار خود باشم
[5] - ق ، ب ، ندارد .
[6] - ر ، ب : برفتند .
[7] - ب : كلار - ف : كلاد - شرفنامه : كلاه .
[8] - ب : هم عهد دشمنانش .
[9] - م : تبرى .
[10] - ب ، ف : شربتى مسموم بود .
[11] - ب : شد .

554