معز بن منصور بن قائم بن مهدى بر جاى پدر پادشاه شد . بيست و هفت سال حكم كرد . جمعى از دعاة نزار او را مغافصة بكشتند ، در سنهء اربع و عشرين و خمسمائه .
عمرش چهل سال بود .
الحافظ لدين الله ابو ميمون عبد المجيد بن [ محمد بن ] [1] مستنصر بن ظاهر بن حاكم بن عزيز بن معز بن منصور بن قائم بن مهدى بر جاى برادر زاده پادشاه شد [2] و بيست سال حكم كرد . در سنهء اربع و اربعين و اربعمائه در گذشت .
الظافر بالله ابو منصور [ اسماعيل ] [3] بن حافظ بن مستنصر بن ظاهر بن حاكم بن عزيز بن معز بن منصور بن قائم بن مهدى بر جاى پدر پادشاه شد . در عهد او فرنگان بر عسقلان مستولى شدند . وزيرش عباس بن تميم او را در سنهء تسع و اربعين و خمسمائه بكشت . [4] مدت ملكش پنج سال .
الفائز بالله [5] ابو القاسم عيسى بن ظافر بن حافظ بن مستنصر بن ظاهر بن حاكم بن

[1] - تصحيح از حواشى و اضافات مرحوم قزوينى بر جلد سوم جهانگشاى جوينى .
[2] - چون الآمر به احكام الله فرزندى نداشت ، حافظ در انتظار تولد طفلى كه يكى از زنان او در شكم داشت ، موقتا به سمت نيابت سلطنت متقلد امور شد ، ولى چون حمل دختر بود ، حكومت وى امتداد يافت .
[3] - تصحيح از حواشى مرحوم قزوينى - متن : محمد .
[4] - مسامحه آميز است . يعنى او پسر خود نصر را تحريك بقتل ظافر نمود و براى رفع تهمت از خود ابو الامانة جبريل و ابو الحجاج يوسف برادران ظافر را نيز كشت . نصر در حين فرار بدست فرنگيان افتاد و در قفصى آهنين بقاهره فرستاده شد و مردم قاهره او را كشتند . ( رجوع شود به ابن الاثير حوادث 544 و 549 و ابن خلكان چاپ قاهره ج 1 ص 431 ) .
[5] - نام صحيح او الفائز بنصر الله است . جهانگشا : پسر او ( ظافر ) را كه در سن پنج سالگى بود بجاى او بنشاندند . الفائز باللَّه لقب او بود و شش سال در خلافت بماند و بگذشت » ج 3 ص 182 . چنان كه ملاحظه مىشود . نه در جهانگشا كه منبع اصلى صاحب گزيده است نه در هيچيك از كتب فراوانى كه مرحوم قزوينى به قصد تحقيق بدان مراجعه كرده ذكرى از صرع داشتن وى بميان نيامده و ندانستم كه مأخذ مستوفى چه بوده .

515