مرگ او پوشيده داشتند تا پسرش بر جاى او نشست . مدت حكم قائم دوازده سال بود .
المنصور بقوة الله اسماعيل بن قايم بن مهدى بر جاى پدر پادشاه شد و با ابو يزيد [1] جنگ كرد و بعد از محاربات او را بگرفت و بكشت . مدت هفت سال پادشاهى كرد و در سنهء احدى و اربعين و ثلاثمائة به مهديه در گذشت .
المعز لدين الله ابو تميم معز بن منصور بن قائم بن مهدى بر جاى پدر نشست . پادشاهى حكيم و صاحب رأى بود . ملك او وسعتى يافت و مصر از تصرف كافور [2] خادم ، كه از قبل مطيع خليفهء عباسى حاكم آنجا بود ، بحيله اخراج كرد و كافور بسخن او فريفته شد . چون ملك از دستش برفت پشيمان شد و تدبير ندانست .
معز لدين الله در سنهء اثنى و ستين و ثلاثمائة ، آغاز عمارت قاهره كرد [3] و آن را دار الملك ساخت و حجاز از تصرف بنى عباس بيرون آورد . چون بيست و چهار سال پادشاهى كرد ، در ربيع الاخر سنهء خمس و ستين و ثلاثمائة در گذشت .
العزيز بالله ابو منصور نزار بن معز بن منصور بن قائم بن مهدى بر جاى پدر نشست و البتكين مغربى را كه از قبل طايع خليفه حاكم شام بود بكشت و ملك شام در

[1] - يعنى ابو يزيد مخلد بن كيداد الزناتى از خوارج اباضيه .
[2] - كافور خادم ابو بكر محمد الأخشيد بن ابو محمد عبد الرحمن بن طغج است و به همين جهت به كافور اخشيدى معروف شده . اخشيديان از 233 بر مصر دست يافتند . اول ايشان همان ابو بكر مذكور است كه در سال 334 در گذشته . ابو المسك كافور خادم در 4 محرم 355 حكومت يافته و در 20 جمادى الاول 357 مرده و آنكه در 18 شعبان سال 358 مقهور جوهر سردار فاطميان شده ، ابو الفوارس احمد بن على است و بدين ترتيب ورود جوهر بمصر بعد از مرگ كافور بوده لا اقل بيك سال و اندى . ( رجوع شود به زمباور ص 93 ) .
[3] - جوهر غلام المعز لدين الله آن شهر را بنام مخدوم خود القاهرة المعزية نام نهاد و معز در رمضان سنهء 362 بمصر در آمد .

510