وقت فضيلت و وقت اجزائى در نمازهاى يوميه امّا وقت فضيلت در نماز ظهر ، از وقت زوال آفتاب است از دائره نصف النهار [1] در

[1] ( علائم زوال آفتاب ) و معلوم مىشود به حدوثِ سايه بعد از انعدام ، در مواقع مسامته ؛ و به زيادتى ، بعد از نقصان ، در غير آن مواقع كه غالب ازمنه است در غالب امكنه ؛ و به خروج سايه از خطَّ نصف النهار كه به مثل « دائره هنديّه » استخراج شود به طرف مشرق ؛ و به ميل آفتاب به جانب ابروى راست ، براى كسانى كه نقطه جنوب را در امكنه شماليّه ، تحصيل نموده و استقبال آن نقطه نمايند . عدم تفاوت وقت فضيلت در تابستان و زمستان و تسويهء « شتاء » و « صيف » هم در خبر « محمد بن حكيم » ، منصوص و موافق ظاهرِ مشهور است ، بلكه قائل به فرق بين ازمنه نيست بر حسب منقول از « مصابيح » . و مراد از منصوص در اين جا ، دخولِ غايت است به قدر اداءِ فريضه ، و اين يكى از دو وجه است كه اشاره به آنها مىشود و اين هم اختصاص به تابستان ندارد ، مگر به عنوان ابراد كه خواهد آمد در ظهر .

245