سقوط و عدم سقوط نافله در سفر و اماكن تخيير در سفرِ موجب قصر ، نافلهء نمازهاى چهار ركعتى روز ، ساقط مىشود ؛ و ساقط نمىشود نوافل مغرب و نماز شب با سه ركعت شفع و دو ركعت نافله فجر .
و وتيره نافله عشا ، اظهر عدم سقوط آن است در سفر ؛ و احوط اتيان آن است به رجاء مطلوبيّت .
و اظهر عدم سقوط رواتب نهاريه در اماكن تخيير است ، اگر چه فريضه را در خارج ايقاع نمايد ، يا قاصد آن باشد ، يا قصراً در داخل ايقاع نمايد ، بلكه ثابت است نافله با عدم تعيّن تقصير ؛ و هم چنين ثابت است در صورت تعيّنِ اتمام بر مسافر ، مانند كثير السفر .
و ساقط است با تعيّن قصر ، اگر چه به سبب خوف و فريضه صلات خوف باشد . و اگر حاضر است و ناوىِ سفر [ موجبِ ] تقصير و نماز در سفر قصراً است ، مىتواند نافله را در حضر بخواند ؛ چنانچه مىتواند فريضه را تماماً بخواند و نيّت تقصير و فعليّت آن ، موجب ترك نافله در حضر نيست ، بخلاف مسافرى كه ناوى اتمامِ در منزل باشد [ كه ] نمىتواند در سفر ، نافله را به جا آورد و اگر چه واقعاً نماز را تماماً در منزل هم بخواند .
مشروعيّتِ قضاى نوافل نهاريهء سفر در شب و اظهر مشروعيت قضاى نوافل نهاريهء سفر است در شب ، هم چنان كه نماز شبِ مسافر ، در روز قضا مىشود ، اگر چه قضاى نهاريّهء سفر در شب ، تأكَّد ندارد .
دو ركعتى بودن نمازهاى مستحبى ، غير از « وتر » و « اعرابى » نافلهء مطلقه ، مقيّد است به تشهّد و تسليم در هر دو ركعت بنا بر اقوى در غير « وتر » و نماز « اعرابى » ؛ و مراد از وتر يك ركعت اخيرهء نماز شب ، بعد از دو ركعت شفع با سلام جدا از وتر است . و اظهر در تشخيص معناى حقيقى ، همين است كه مقابل شفع است ، نه مجموع سه ركعت با فصل ، اگر چه مورد استعمال هست مانند اوّلى . است و ما بين اينها وقت مشترك است .

244