عادت وقتى و عددى ( الف ) س عادت وقتاً و عدداً به چه قسم متحقّق مىشود و حكم هر يك چيست ؟
ج متحقّق مىشود عادت به ديدن خون [1] دو دفعه در ماه [ به طور ] مساوى [2] ، پس اگر عدد و وقت هر دو مساوى باشد مثل اين كه در دو ماه از غرّه تا پنجم خون ببيند ، آن را صاحب « عادت وقتيه » و « عدديه » مىگويند .
و اگر در عدد مساوى باشد ، نه در وقت ، مثل اين كه در اول ماه پنج روز خون ديد از اوّل و در ماه دوّم پنج روز خون ديد از آخر ماه ، آن را صاحب « عادت عدديّه » گويند .
و اگر مساوى باشد در وقت نه در عدد ، مثل آن كه در ماه اول خون ديد پنج روز و در ماه دوّم شش روز و هر دو را از اول ماه خون ديد ، آن را صاحب « عادت وقتيّه » گويند .
و نيز محقّق مىشود عادت ، به مساوى ديدن خون دو دفعه در يك ماه ؛ هم چنان كه محقّق مىشود عادت نيز ، به ديدن خون در دو دفعه مساوى در بيشتر از دو ماه .
و در صورت عادت وقتى و عددى يا عادتِ وقتى به تنهائى ، به ديدن خون ، ترك عبادت كند ، هر چند خون ، به صفت حيض نباشد [3] .
و در صاحب عادت عددى به تنهائى ، خلاف است ؛ و اقوى عدم ترك عبادت است مگر در صورتى كه خون داراى صفات حيض [4] باشد ، يا آن كه سه روز گذشته باشد ؛ و الَّا قبل از سه روز ، احوط جمع است [5] ميان افعال مستحاضه و تروك حائض .

[1] كه واجد شرائطِ حيض و فاقدِ موانعِ آن باشند و محكومِ به حيض بودن باشند .
[2] يعنى دو حيض جدا از هم .
[3] و اگر كشف خلاف شد به مثل انقطاع قبل از تمامِ سه روز ، قضا مىنمايد عبادت را .
[4] و با كشف خلاف ، قضا مىكند ، چنانچه گذشت .
[5] مگر آن كه عالم به حيض بودن باشد ، يا آن كه عالم به استمرار تا تمام سه روز باشد ؛ و در صورت دوّم اگر كشف خلاف عملش شد ، قضا مىنمايد ، چنانكه گذشت .

151