است كه قاضى در مقدمه آن به عبارت ذيل از آن تعبير نموده است .
و به ذكر احوال بعضى از مشاهير شيعه عليه از صحابه مرضيه ، و تابعان طريقه مرتضويه ، از مجتهدان احكام ، و راويان احاديث ، سيد انام ، و حكماى اسلام ، و عظماى ائمه كلام ، و سائر علماى اعلام ، و صوفيه كرامت مقام ، و سلاطين صاحب اقتدار ، و وزراى كرامت مدار ، و امراى عظام ، و شعراى فصيح الكلام ، اهتمام نمود .
پس چنان كه ملاحظه مىشود ، موضوع بحث در كتاب " مجالس " مذكور تراجم احوال اشخاصى است كه مشمول يكى از عناوين كليه مندرجه در عبارت سابق الذكر هستند ، و علاوه مىشود بر اين منظور مطالب مجلس اول كه در ذكر اماكن شيعه است ، و مجلس دوم كه در ذكر طوائف شيعه است ، و فاتحه كتاب كه در تعريف شيعه است ، و چون همه اين امور كه گزارش يافت ، قسمتى از موضوع بحث كتاب شريف " النقض " تأليف شيخ عبد الجليل قزوينى رازى را تشكيل مىدهد ، چنان كه در سابق بطور مبسوط ذكر شد ( رجوع شود به صفحه 270 در همين مقدمه ) و نسخى از كتاب مزبور نيز در دسترس قاضى شوشترى بوده ، و مورد استفاده او قرار گرفته است ، بنابر اين قاضى مزبور استفاده شايانى از اين كتاب نموده است ، به عبارت واضحتر قاضى نور الله علاوه بر استفاده مطالب علمى و بيانات تحقيقى از كتاب " نقض " در روش تأليف ، و اسلوب نظم ، و ترتيب " مجالس المؤمنين " نيز تقليد و تبعيت به شيخ عبد الجليل و كتاب " نقض " او نموده است ، و كسى كه در مطالب اين دو كتاب بلكه در بيانات مذكوره در اين مورد تدبر كند ، شبهتى براى او در صدق مدعاى مزبور نمىماند ، حتى از كلمه ابتداى كتاب در " مجالس " با قطع نظر از تصريحات سابق الذكر بطور وضوح بر مىآيد كه در تأليف اين كتاب تقليد و تبعيت به تأليف كتاب " نقض " شده است .
توضيح اين اجمال آنكه نص عبارت قاضى در مفتتح " مجالس " نسبت به اهداى كتاب خود به ساخت مقدسه صاحب ناحيه كبرى حضرت

298