خودمان و انديشه هامان و اجتهادمان و نظرات شخصىمان در دينمان واگذارد و از او مىخواهيم كه ما را بر آنچه بدان هدايت فرموده و به آن راهنمائىمان كرده و آنچه به سوى آن ار شادمان نموده از دين خويش و دوستى كردن با دوستانش و آويختن به ريسمان آنان و بهره گرفتن از آنان و به كار بستن آنچه دستورش را داده‌اند ، و دست كشيدن از آنچه نهى كرده‌اند استوار و پابرجا بدارد ، تا اينكه با همين حال با خداى عزّ و جلّ روبرو شويم ، نه تبديلكنندگان باشيم و نه ناباوران و دودلان ، و نه پيشى جويندگان بر آنان و نه باز پس ماندگان از آنان ، كه هر كس بر آنان پيشى جست از دين بيرون رفته و هر كه از آنان واپس ماند غرق شد و هر كه با آنان مخالفت كرد به تباهى كشيده شد و هر كس همراه آنان بود به مقصد رسيد ، و رسول خدا صلَّى الله عليه و آله نيز اين چنين فرموده است .

77