( باب - 3 ) : ( آنچه در مورد امامت و جانشينى رسيده است و اينكه آن دو امرى از جانب خداى عزّ و جلّ و به اختيار اوست و امانتى است كه هر امامى به پيشواى پس از خود مىسپارد ) 1 - عمر [ و ] بن اشعث گويد : شنيدم كه امام صادق عليه السّلام سخن مىگفت - در حالى كه ما حدود بيست مرد در خانه نزد او بوديم - رو به ما كرده فرمود : « شايد به نظر شما چنين بيايد كه اين كار در امامت به اختيار مردى از ما خاندان است كه به هر كس خواهد مىسپارد ، به خدا قسم كه ( اين طور نيست بلكه ) آن قرار و پيمانى است فرود آمده از جانب خداوند بر رسول خدا صلَّى الله عليه و آله به مردانى كه هر يك پس از ديگرى نامشان برده شده است تا به صاحب آن پايان يابد » .