رسيد ، علما از پاسخ خوددارى كردند رضى الدين على بن طاووس كه مردى محترم و مقدم بر ايشان بود در آن مجلس حضور داشت و چون خوددارى ايشان را از دادن فتوا مشاهده كرد قلم بر گرفت و رأى خود را مبنى بر برترى سلطان كافر عادل بر سلطان مسلمان ستمكار نوشت ، سپس ديگران رأى خود را در اين باره نوشتند . [1] بدين ترتيب عملاً فتوى دادند كه « هلاكو خان مغول » بر « مستعصم بالله » مسلمان فضيلت دارد .
ابن طاووس صبح روز دوشنبه پنجم ذيقعده سال 664 هجرى [2] ظاهراً در بغداد درگذشت و بنا به نوشتهء حوادث جامعه جنازه او را پيش از دفن به نجف اشرف انتقال دادند [3] ناگفته نماند كه قبلاً كفن خود را تهيه كرده و در حج بيت الله لباس احرام خود نموده بود و آن را در كعبه معظمَّه و روضات مطهره حضرت رسالت صلى الله عليه و آله و سلم و ائمه بقيع و عراق متبرك و همه روزه به آن مىنگريست و آن را وسيله شفاعت آن بزرگواران قرار داده بود [4] . و فرمود كه چون مستحب است انسان در ايام حيات خويش بر كفن خود نظر افكند من نيز كفن خود را بيرون مىآورم و بر آن نظر مىافكنم و باز فرموده كه در اخبار ديدم كه جناب محمد بن عثمان بن سعيد عمرى ( رض ) و پدرش از سفراى مولاى ما حضرت صاحب الزمان بودند ، قبر خود را در ايام حيات خود مهيا كرده بودند ، من نيز محل قبر خود را معين كردم و گفتم كسى آن را براى من

[1] - امين ، سيد محسن ، اعيان الشيعة ، ج 8 ص 360 ، المدرسة المستنصرية ص 107 ، ترجمه تاريخ فخرى ، ص 19 .
[2] - مجلسى ، بحار ، ج 107 ص 44 - كشف المحجة ، مقدمه شيخ آقا بزرگ تهراني ، ب خوانساري ، روضات الجنات ، ج 4 ص 338 .
[3] - مدرس ، ريحانة الأدب ، ج 8 ص 79 .
[4] - قمي ، شيخ عباس ، فوائد الرضويه ، ص 237 - مدرس ، ريحانة الأدب ، ج 8 ، ص 79 .

8