« تنبيه الخاطر و نزهة الناظر » از تأليفات اوست ، چنان كه شعرا در مدح ايشان سروده‌اند كه :
ورام جدهم لامهم * و محمد ابيهم جد [1] و همچنين اين دو برادر را از طرف مادر مجد و اصالت ديگرى است و آن اين كه مادر بزرگ آنها ، دختر شيخ الطائفة ابو جعفر طوسى ( ره ) بوده و آن شيخ بزرگوار هم هر دو دختر خود را كه يكى جده اين دو برادر و ديگرى نيز مادر ابن ادريس بوده در روايت تأليفات خود و علماى ديگر اجازه داده است و اين معنى بر جلالت اين دو خواهر شاهد صادقى است [2] روى اين حساب ابن طاووس از طرف مادر نوهء دخترى ابن ادريس و پسر نوه دخترى شيخ طوسى و برادر پدر و مادرى سيد احمد بن طاووس مىباشد بدين جهت اين دو برادر در كتابهاى خود از شيخ ورّام و شيخ طوسى به عنوان « جدّ » و از شيخ حسن طوسى به « دائى » پدر تعبير آورده‌اند .
ابن طاووس رضى الدين على بن موسى روز پنجشنبه پانزدهم ماه محرم سال 589 در شهر « حلّه » از شهرهاى عراق ديده به جهان گشود و دوران كودكى خود را در « حلِّه » گذراند و بعد به همراه خانواده خود به بغداد نقل مكان نمود و در اواخر دولت عباسيان مدت 15 سال در آنجا اقامت گزيد ، سپس به زادگاه خود « حلِّه » مراجعت كرد و از آنجا مجاور عتبات عاليات گرديد ، بدين ترتيب كه در نجف ، كربلا و كاظمين در هر يك سه سال توقف نمود و بعد از آن در سامرّا نيز سه سال مجاورت اختيار كرد در حالى كه آن موقع « سامرّا » مثل صومعه‌اى در وسط بيابان بود

[1] - مدرس ، ريحانة الأدب ، ج 8 ، ص 172 ب ن - مراد از محمد در اين بيت همان سيد محمد طاووس مذكور فوق مىباشد .
[2] - خوانسارى ، روضات الجنات ، ج 4 ص 325 - مدرس ، ريحانة الأدب ، ج 8 ، ص 74 .

6