مُقدّمه آثار و افكار سيد ابن طاووس على بن موسى بن جعفر مكنّى به « ابو القاسم » ، « ابو الحسن » و « ابو موسى » ملقب به « رضى الدين » و معروف به « ابن طاووس » و گاهى به « طاووسى » موصوف است و علت اين كه او را « ابن طاووس » گفته‌اند ، اين است كه جد اعلاى او يعنى « محمد بن اسحاق » داراى قيافه زيبا و صورت نيكوئى بوده ولى پاهاى او متناسب قيافه‌اش نبوده است بدين جهت او را به « طاووس » ملقب كرده‌اند و سلسله نسب « محمد بن اسحاق » به « سليمان بن داوود » پسر « حسن مثنى » منتهى مىگردد كه او از طرف پدر به « حسن مثنى » و از طرف مادر به « على بن حسين امام سجاد ( عليه السلام ) » پيوند دارد و لذا اولاد آن سيد بزرگوار ، هم از سادات حسنى و هم از سادات حسينى مىباشند [1] .
مادر وى و برادرش « احمد بن موسى » دختر عالم و زاهد معروف شيخ مسعود ورّام بن ابى فراس حلّى بوده است كه كتاب مجموع مسمّى به

[1] - خوانسارى ، روضات الجنات ، ج 4 ص 325 - شيخ حرّ عاملى ، امل الامل ج 2 ص 205 ، ممقانى ، تنقيح المقال ، ج 2 ص 310 - اردبيلى ، جامع الرواة ، ج 1 ص 603 امين . سيد محسن اعيان الشيعه ج 9 ص 368 . . .

5