توجه كرده‌اى ؟
گفت : آرى .
گفتم : اگر در روز رستاخيز در پيش خدا و رسولش حاضر شوى و به تو خطاب كنند كه چگونه بر خود روا داشتى از كسانى پيروى نمائى كه گفتار و كردارشان چنين است كه شنيدى ، آيا چه عذرى مىتوانى بياورى ، و به چه دليلى مىتوانى تمسك نمائى ، مسلماً مبهوت مانده و حيرت عظيمى بر تو دست مىدهد .
سپس گفتم : اى فقيه ، آيا در صحيح بخارى و مسلم ملاحظه كرده‌اى كه در مسند « جابر بن سمرة » و ديگران آمده است كه پيامبر به طور مكرر فرموده : « لا يزالُ هذا الدِّين عَزِيزاً ما وَلىهُم اِثْنى عَشَرَ خَليفَةً كلُّهُمْ مِنْ قُرَيشٍ » :
( مادامى كه زمام خلافت در اختيار دوازده نفر باشد كه همه آنها از قريشند ، دين عزيز و مكرَّم خواهد بود ) .
و هم در جاى ديگر از صحيحين بدين مضمون روايت شده كه :
« لا يزالُ اَمْرُ الناسِ ماضِياً ما وَلّاهُم اِثنى عَشَرَ خَليفةً كلُهُمْ مِنْ قُرَيشٍ » .
تمامى اين روايات دليل روشنى هستند بر اين كه اولياى مطلق و خلفاى بر حق دوازده نفر از قريشند ، آيا در بين فرق اسلامى جز اماميه اثنا عشريه هيچ فرقه‌اى را مىشناسى كه به امامت دوازده نفر از قريش قائل باشند ؟
گفت : نمىشناسم گفتم اينك از تو انصاف مىطلبم ، اگر اين احاديث محكوم به صحت است ، چنان كه در آغاز مباحثه ياد آور شدم ، پس تو را از قبول عقيده اماميه و متابعت طريقت ايشان چاره‌اى نباشد و اگر مضامين آنها را باطل شمارى ، پس چرا در كتب صحاح خويش روايت نموده‌اند ؟
آن فقيه در فكر و حيرت فرو رفت و گفت پس با رواياتى كه مسلم و بخارى در فضيلت ابو بكر و عمر و عثمان و تابعين ايشان روايت نموده‌اند ، چه كنم ؟ !

24