و كسى كه در مرثيه حسين عليه السّلام شعرى خوانده و يك نفر را بگرياند بهشت براى او است .
و كسى كه در مرثيه حسين عليه السّلام شعرى خوانده و به هيئت گريه كن در آورد بهشت براى او است . حديث سوّم ترجمه :
محمّد بن جعفر ، از محمّد بن الحسين ، از ابن ابى عمير ، از عبد الله بن حسّان ، از ابن أبى شعبة ، از عبد الله بن غالب نقل كرده كه وى گفت :
بر حضرت ابى عبد الله عليه السّلام داخل شده پس شعرى در مرثيه حضرت امام حسين عليه السّلام خواندم و وقتى به اين بيت منتهى شدم :
< شعر > لبليّة تسقو حسينا بمسقاة الثّرى غير التّراب < / شعر > به خدا قسم مصيبتى بود كه آن مصيبت حسين عليه السّلام را در آبخورگاه زمينى مرطوب نه خشك سيراب نمود پس مخدّره اى كه در پشت پرده مىگريست با صداى بلند فرياد زد : وا أبتاه ! ! !

341