حديث چهارم ترجمه : محمّد بن جعفر ، از محمّد بن الحسين ، از محمّد بن اسماعيل ، از صالح بن عقبه ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرد كه آن جناب فرمودند : كسى كه در مرثيه حضرت امام حسين عليه السّلام يك بيت شعر خوانده پس گريه كند و ده نفر را بگرياند بهشت براى او و آن ده نفر مىباشد . و كسى كه يك بيت شعر در مصيبت حضرت امام حسين عليه السّلام خوانده پس گريه كند و نه نفر را بگرياند بهشت براى او و آن نه نفر مىباشد . و پيوسته امام عليه السّلام اين فقره را با كاهش دادن نفرات تكرار نموده تا بالأخره فرمودند : و كسى كه يك بيت شعر در مصيبت حضرت امام حسين عليه السّلام خوانده و خود بگريد ( راوى مىگويد گمان مىكنم امام عليه السّلام فرمودند : يا تباكى كرده و خود را به صورت گريه كن درآورد ) . بهشت براى او مىباشد .