حديث دوّم ترجمه :
ابو العبّاس از محمّد بن الحسين ، از حسن بن على بن ابى عثمان ، از حسن بن على بن ابى المغيره ، از ابى عماره المنشد ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده ، وى گفت :
حضرت ابى عبد الله عليه السّلام به من فرمودند :
اى ابو عماره شعرى در مرثيه حسين عليه السّلام برايم بخوان .
ابو عماره مىگويد :
براى آن حضرت شعر خواندم پس آن حضرت گريست سپس خواندم باز آن جناب گريه كرده و بعد از آن باز خواندم و آن حضرت گريستند .
ابو عماره مىگويد : به خدا قسم پيوسته شعر مىخواندم و آن جناب گريه مىكردند تا جايى كه صداى گريه از منزل و خانه بگوشم رسيد ، پس حضرت به من فرمودند :
اى ابو عماره كسى كه در مصيبت حسين عليه السّلام شعرى بخواند سپس پنجاه نفر را بگرياند بهشت براى او است .
و كسى كه در مرثيه حسين عليه السّلام شعرى خوانده و چهل نفر را بگرياند بهشت براى اوست .
و كسى كه در مصيبت حسين عليه السّلام شعرى خوانده و سى نفر را بگرياند بهشت براى او است .
و كسى كه در مرثيه حسين عليه السّلام شعرى خوانده و بيست نفر را بگرياند بهشت براى او است .
و كسى كه در مصيبت حسين عليه السّلام شعرى خوانده و ده نفر را بگرياند بهشت براى او است .
و كسى كه در مصيبت حسين عليه السّلام شعرى خوانده و خودش بگريد بهشت براى او است .

340