نام کتاب : تحفة الأبرار الملتقط من آثار الأئمة الأطهار ( فارسي ) نویسنده : سيد محمد باقر شفتي جلد : 1 صفحه : 33
الواقعة فارجعوا فيها الى رواة حديثنا ، فانهم حجتى عليكم و أنا حجة اللَّه [1] . و همين مروى در كتاب كشف الغمة [2] نيز هست ، لكن روايت نمود از اسحاق بن يعقوب بدون توسط و ذكر ثقة الاسلام . أما مضمون اين است كه در اين كتاب نيز مأخوذ از آن عالى مقام بوده باشد . پس مشيت قاهره سبحانيه اقتضا نموده در هر عصرى از أعصار جملهء از عباد ممتاز باشند از سايرين به نفوس قدسيه عاليه و قلوب صافيه زاكيه كه قابل استفاضه باشند از فيوضات الهيه و محل استناره باشند از أنوار مطهره مضيئه . و قابل باشند كه اكتساب أحكام الهيه ، و استفاده تكاليف شرعيه از آيات قرآنيه و آثار نبويه و أخبار أئمه عليه و عليهم آلاف السلام و التحية نموده باشند ، تا حافظ فرائض و سنن ، و رادع محارم و بدع ، و مبلغ تكاليف شرعيه به عباد ، و موصل نواميس الهيه جلت عظمته به خلايق باشند . و از اينكه انسان در امور معيشت محتاج به امور بسيار است ، مثل مساكن و ملابس و مآكل و مشارب و ساير امور محتاج اليها ، و هر يك از اينها مقدماتى دارند لا يعد و لا يحصى ، نفوس متكثره تا مباشر نشوند ممكن الحصول نيست . مثل لباس كه موقوف بر اين است كه پنبه دانه مثلا گاشته شود ، و اين موقوف بر اين است كه زمين شخم شود ، و شخم زدن زمين توقف دارد به بيل زدن ، و بيل از آن است ، و آهن را مىبايد از معدن آن أخذ كرد . و أخذ كردن آن توقف دارد بر مقدمات بسيار ، تا آنكه آهن به جايى برسد كه مستعد اين باشد كه توان او را بيل ساخت ، آن وقت موقوف به حداد است