كفايت مىكند ؟ فرمود : مقدارى كه جلو گرسنگى تو را بگيرد و عورتت را بپوشاند و اگر خانهاى به اندازهء نشيمن داشته باشى ، بر تو مبارك است ( و حلال ) و اگر بيش از اينها داشته باشى ، مسئول خواهى بود . [1] و در حديث ديگر پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلم فرمود : [2] تا مىتوانيد دلهاى خود را از اشتغال به ( امور ) دنيا فارغ نماييد ، زيرا كسى كه همّتش به امور دنيا مصروف گردد ، سنگدل مىشود و ( هميشه ) فقر در مقابل چشمانش ، مجسّم گردد ، در صورتى كه بيشتر از مقدار مقرّر ، به او نمىرسد . و كسى كه همّتش به آخرت مصروف گردد ، خداوند كارش را اصلاح مىكند و دل او را بىنياز مىگرداند و بطور ناخواسته ، دنيا به وى روى مىآورد . امام هفتم عليه السّلام فرمود : دنيا را خوار بشماريد ، كه اين كار براى شما گواراتر است ، و هيچ گروهى دنيا را خوار نگرفتند ، مگر اينكه خداوند زندگى را بر آنان گوارا نموده و هيچ دستهاى دنيا را دوست نداشتهاند ، مگر اينكه خوار شدند و به رنج افتادند و در آخر پشيمان گشتند . پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلم به ابى ذر فرمود : [3] دنيا زندان مؤمن است و گور جاى امن و بهشت اقامتگاه اوست و دنيا بهشت كافر و قبر محل عذاب و آتش جايگاه اوست . و فرمود : قلب و بدن زاهد در دنيا آسايش دارد .
[1] و ان كانت لك بيت فبخّ بخّ و انت مسئول عمّا بعد ذلك [2] قال النبى صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم : تفرغوا من هموم الدّنيا ما استطعتم فانّه من كانت الدّنيا همّته قسى قلبه و كان فقره بين عينيه و لم يعط من الدنيا غير نصيبه المكتوب له و من كانت الآخرة همّته جمع اللَّه امره و جعل غناه في قلبه و اتته الدنيا راغمة [3] قال النبى صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم لأبي ذر : يا ابا ذر انّ الدنيا سجن المؤمن و القبر امنه و الجنّة مأواه و انّ الدنيا جنّة الكافر و القبر عذابه و النار مثواه