كه محصولش كشاورزان را در شگفتى فرو مىبرد ، سپس خشك مىشود ، به گونهاى كه آن را زرد رنگ مىبينى ، سپس تبديل به كاه مىشود و در آخرت ، عذاب شديد است يا مغفرت و رضاى الهى ، ( به هر حال ) زندگى دنيا چيزى جز متاع فريب نيست . و : * ( قُلْ مَتاعُ الدُّنْيا قَلِيلٌ وَالآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقى وَلا تُظْلَمُونَ فَتِيلًا ) * [1] : ( اى پيامبر ) بگو كه متاع دنيا بسيار ناچيز و متاع آخرت بهتر است براى كسانى كه خدا ترس باشند و در آنجا ستم در بارهء آنها نخواهد شد . پيغمبر اسلام صلَّى الله عليه و آله و سلم به ابى ذر غفارى فرمود : [2] خود را در دنيا غريب بدان و خويشتن را جزء مردگان بشمار و هنگامى كه صبح كردى ، اميد زنده ماندن را تا شب نداشته باشى و چون داخل شب شدى ، وعدهء زنده ماندن را تا شامگاه به خود راه مده و در سلامتى به فكر بيمارى و در جوانى به فكر پيرى باش و در زندگى به فكر مردن باش ، زيرا نمىدانى كه در قيامت ، چه نام دارى ( اهل بهشتى يا دوزخ ) . ياد مرگ و قيامت در روايتى ديگر فرمود : [3] بسيار از شكنندهء لذّتها ( و مرگ ) ياد كنيد ،
[1] نساء / 76 [2] قال النبى صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم لأبي ذر : كن في الدّنيا كأنّك غريب و اعدد نفسك من الموتى فاذا اصبحت لا تحدّث نفسك بالمساء و اذا امسيت لا تحدّث نفسك بالصباح و خذ من صحّتك لسقمك و من شبابك لهرمك و من حياتك لوفاتك فانّك لا تدرى ما اسمك غدا [3] اكثروا من ذكر هادم اللذّات فانّكم ان كنتم في ضيق وسعه عليكم . فرضيتم به فاثبتم و ان كنتم في غنى بغضه اليكم فجدتم فأجرتم فانّ احدكم اذا مات فقد قامت قيامته يرى ما له من خير و شرّ انّ الليالى قاطعات الآمال و الايّام مدنيات الآجال و انّ المرء عند خروج نفسه و حلول رمسه يرى جزاء ما اسلف و قلَّة غناء ما خلف و لعلَّه من باطل جمعه او من حق منعه