مقنع از سر در كشيد و موى و پستان را در دست گرفت و شفاعت كرد تا محمّد شمشير بينداخت و تسليم شد و در صحبت ايشان به پيش حجاج آمد حجاج او را گفت اى محمد من فرمودم ترا كه بدان ناحيت ملازم باشى تو فرمان مرا خلاف كردى پس بفرمود تا او را بكشند پس او را بكشتند و در كوفه منادى كردند كه هر كس را كه بعد از سه روز از آل سائب بن ملك در كوفه بيابند خون او هدر باشد پس فرزندان سائب از كوفه انتقال كردند و رحلت نمودند و در شهرها ميرفتند تا آنگاه كه پسران عمّ ايشان سعد بن ملك بديشان ملحق شدند و بروايتى ديگر گويند كه حجاج يوسف همه فرزندان ملك بن عامر اشعرى را امر كرد كه از كوفه بيرون روند پس همه از كوفه بيرون آمدند و فرزندان سايب بماهين مقام كردند و فرزندان سعد بن مالك بجانب قم كشيده شدند و آنجا فرود آمدند بعد از آن فرزندان سائب را به خود دعوت كردند و ايشان نيز بناحيت قم آمدند پس شوكت يافتند و معزّز و مكرّم شدند بعد از آن احوص وفات يافت و وصيّت كرد ببرادرش عبد الله و عبد الله بعد ازو وفات يافت و وصيّت كرد به پسر برادرش ملك بن احوص و ملك در آن وقت بزرگترين فرزندان عبد الله و احوص بود پس هميشه فرزندان عبد الله و احوص در عزّ و رفعت و كامرانى بودند و در جاه و حشمت تا آنگاه كه دولت بنى اميّه پشت بر كرد و دولت بنى عبّاس روى باز كرد ، ديگر قصص ايشان و حروب و احوال ايشان و قصد كردن ايشان با ملك بن احوص به پيش قحطبة بن شبيب [1] طائى صاحب لشكر بنى عبّاس بجرجان و متمكّن شدن ايشان از قبل او با ديگر اخبار در موضع اخبار ملك بن احوص ياد كردم و حسن بن احمد بن الحسن بن ابى قتاده ازدى حكايت كرده است و روايت نموده در كتابى كه منسوبست به احفص [2] بن حميد آزاد كردهء سائب بن ملك كه سبب بيرون آمدن همه فرزندان ملك بن عامر اشعرى از كوفه آن بود كه حجاج بن يوسف محمّد بن سائب را بكشت و سبب آمدن ايشان بقم و بديگر شهرها نرفتن آن بود كه ملك بن عامر اشعرى با پسر عم خود ابى موسى اشعرى از كوفه بناحيت بصره و اهواز و اصفهان آمده بود و او با ابا موسى اشعرى آن نواحى را فتح كرد بعد از آن ابو موسى او را بناحيت جبل فرستاد و ملك بعضى از ناحيت جبل آنچ فرا پيش

[1] - خ ، ل : شعيب ،
[2] - خ ، ل : احوص ،

260