واحده باشند و مدد و معاونت يك ديگر كنند و بار يك ديگر بكشند و طريق سخاوت و بذل و جوانمردى سپرند لا جرم چون ايام ايشان برين منوال گذرد هيچكس در ايشان طمع نكند و بر ايشان ظفر نيابد و طالع وقت فرود آمدن ايشان دلالت مىكند بر تمكن ايشان مدت سيصد و شصت سال و الله اعلم ، راوى ميگويد كه برين عهد و شرط اقامت كردند و مقيم شدند و تناسل و توالد ايشان بسيار شد و شوكت و عظمت ايشان بحدّ اعلى رسيد و بر خريدن ضيعتها حريص شدند و بزيادتى كسب معيشت و بنا نهادن سراها و ايوانها و عمارتها مولع شدند و عبد الله و احوص نيابت يك ديگر ميكردند و در قصد اصفهان هر گاه كه يكى از ايشان باصفهان رفتى تا از عمّال اصفهان خراج اين ناحيت ضمان كند آن برادر ديگر بر جاى و مقام بنشستى بعد از آن عبد الله بن سعد بهمدان و اصفهان والى شد و حاكم شد تا آنگاه كه از آن استعفا نمود و طلب عزل و ترك آن كرد چنانچ من در موضع خود ياد كنم انشاء الله تعالى وحده العزيز ، ذكر نقض عهد و شكستن پيمان اهل عجم مر اهل عرب را ، عهدى كه ميان عرب و عجم قم بود عجم آن را بشكستند و خلاف عهد و پيمان كردند و عرب بسبب آن وجوه و اشراف عجم [1] را بكشتند ، چنين روايتست از بعضى راويان عرب كه از مشايخ خود روايت كردند كه ميانهء عرب و عجم كه بقم بودند همهء اوقات با يك ديگر موافقت مينمودند و همه متابعت يك ديگر ميكردند و بر عهد و ميثاق كه ميان ايشان بود مواظبت ميكردند تا آنگاه كه يزدانفاذار و خربنداد و وجوه و اشراف عجم كه با عرب عهد و پيمان كرده بودند وفات يافتند بعد از آن فرزندان عجم بزرگ شدند نظر كردند در عبد الله و احوص و فرزندان ايشان و كار و شغل ايشان هر روز قوت زياده تر و شوكت و عظمت متضاعف و عدد بيشتر ميشد و ضيعتها و املاك متملك ميشدند فرزندان عجم چون چنان ديدند با خود گفتند كه اگر اين قوم عرب برين شوكت و دولت بمانند بدين ناحيت غلبه كنند و بدست فرا گيرند و زمام اختيار از دست ما بكشند اگر ما تدارك قصهء خود با ايشان نكنيم و فرصت غنيمت نشمريم هلاك

[1] - خ ، ل : عرب ،

253