چنين گويند كه كنيزكى از آنِ خربنداد در خواب ديد كه او در باغى بزرگ بود و ديوارهاى آن باغ بيفتاده بودند و جمعى در آن باغ بودند و ديوارهاى باغ را مىنهادند و عمارت ميكردند و در ميانهء آن باغ دو سرو بزرگ بودند و بر زمين افتاده بودند و از بيخ آن هر دو سرو شاخهاى بسيار سبز و تازه شده بودند پس آن جاريه در خواب از آن جماعت كه آنجا حاضر بودند پرسيد كه چونست كه اين هر دو سرو افتاده‌اند و از اصول ايشان اين شاخهاى سبزه تازه بر آمده‌اند چه سرو در ناحيت ما چون خشك شود ديگر باره سبز نگردد يكى از حاضران آن كنيزك را گفت كه تو راست ميگويى و ليكن اين باغ كه تو مىبينى با اين هر دو سرو از زمين عربست پس آن كنيزك از خواب در آمد و اين خواب بر خربنداد عرضه كرد خربنداد تعبير كرد و گفت اما باغ آشيانه و منزل و مأواى اين جماعت عربست و آن هر دو سرو عبد الله و احوصاند و شاخها كه از اصول اين هر دو سرو بر آمده‌اند اعقاب عبد الله و احوصاند از پس ايشان و خربنداد بدانست كه اين قوم را زود باشد كه دولتى و شأنى عظيم پديد [1] آيد پس خلوت ساخت با عبد الله و احوص و آن خواب با ايشان باز گفت و از بهر ايشان تعبير آن بيان كرد و بغايت خرّم و شادمانه شدند و بسيارى حمد و شكر بارى عزّ اسمه بر آن بگفتند و از خربنداد تتمهء كفايت و معيشت درخواه كردند پس خربنداد و يزدانفاذار و وجوه و اشراف آن ناحيت از عبد الله و احوص درخواه كردند كه ميانهء ايشان كتابى و عهدنامهء باشد مشتمل بوفاى عهود و محافظت يك ديگر در نفس و مال و با يك ديگر مصادقت و راست گفتارى شعار كردن پس عبد الله و احوص حباب را گفتند تا اين كتاب و عهدنامه بنويسد و حباب بنوشت و از طرفين تأكيد و تشديد در آن ياد كرد و همه خطهاى خود در آن ثبت كردند و به انگشترى سعد بن ملك [2] مهر كردند بعد از آن حباب از خربنداد اعادهء آن تعبير كرد خربنداد گفت من تعبير چنان كنم كه آن باغ مستقر و منزل اين جماعتست و آن هر دو سرو عبد الله و احوصاند و اغصان كه از اصول آن هر دو سرو بر آمده بودند اعقاب و فرزندان ايشانند از پس ايشان و زود باشد كه عقب عبد الله و احوص بمرتبهء برسد كه وراى آن نهايتى نباشد بسبب آنك همه يك دل و يك زبان باشند و به مثل كلمهء

[1] - خ ، ل : باديد ،
[2] - همان مالك است كه برسم الخط ملك ضبط شده ،

252