جهت امير مودود ، و سالار ايشان قيماس الحاجب بود ، و بدر نوايست [1] فرود آمدند ، و پسر بو عمر با ليث با نصر ، و پسر بو سعد جيمرتى هر دو بارگ اندر محبوس بودند ، بگريختند كه هيچكسى را ممكن نشد دانستن آن كه چگونه گريختند .
[ آمدن قيماس و ارتاش و هزيمت سپاه مودود ] آمدن قيماس با لشگر بجانب سيستان و آمدن ارتاش و هزيمت دادن سپاه مودود را از سيستان [2] و امير بو الفضل با سپاه خاص خويش آنجا شد ، با قيماس جنگ كردند و ايشان را بشكستند و ايشان باز گشتند سوى غزنين ، و آن همه اندر سنهء اثنى و ثلثين و اربعمائه بود ، باز حديثها اندر افتاد و امير مودود نامهاء نهان فرستادن گرفت بسيستان و امير بو الفضل را از آن آگاهى بود ، و ايشان ندانستند ، تا روز چهار شنبه بيست و سيؤم از جمادى الاخر سنهء ثلث و ثلثين و اربعمائه قاضى با سعيد محمد بن عبد الله را و فقيهين عبد الحميد و عبد السلام دو پسر امام فاخر را ، و امير كنك را و امير احمد كوتوال را ، امير بو الفضل محبوس كرد بارگ ، باز لشگر مودود فرا رسيد با حاجب بزرگ وى مقدار دو هزار سوار و ده هزار مرد پياده از شنكليان با ايشان جمع شدند ، و بو سعد جيمرتى و با عمر با ليث با ايشان و برادر احمد طاهر و بو منصور و با حاتم پسران ستكان جوينى - روز يكشنبه بيست و پنجم از رجب سنهء ثلث و ثلثين و اربعمائه ، و امير بو الفضل با سپاه بيرون شد و حربى سخت بكردند و بسيار مردم از

[1] اين در نوايست بار دوم است كه ديده مىشود و شايد دروازهء تازه‌اى بوده است كه احداث شده زيرا درهاى قديم شهر ز رنج را مىشناسيم چه از اين كتاب و چه از كتاب اصطخرى و چنين نامى در آن ميان نيست مگر اينكه از حاشيهء نسخهء اصطخرى استفاده كنيم در مورد « باب نوخيك » چه در حاشيهء آن چند نسخه بدل آورده كه يكى از آن « نوخيرك » است كه به « نوخيزك » خيلى شبيه مىباشد ، و هر گاه نو خيزك بر آيد ، بين نو خيزك و نوايست از مادهء ايستادن ، شباهت تام خواهد بود . ( رك : اصطخرى ص 240 ) .
[2] اين سر فصل در اصل متعلق بصفحهء بعد بين سطر دهم و يازدهم بود و چون بىمورد بود اينجا قرار داده شد .

367