شده و ده مرد و بيست مرد جمع كرد مردى پانصد از پيش زره ، و شب شنبه سيزده روز باقى از جمادى الأولى سنهء تسع و تسعين و مائتين بدر كركوى آمد و آنجا گروهى بودند از ياران منصور بن اسحاق ، با ايشان حرب كرد و گروهى بكشت و ديگر بهزيمت به شهر اندر آمدند و بانگ به شهر اندر افتاد ، و بخوح [1] جمع شد ، و هر كه لشگرى ديد به خانه و كوى و بازار همى كشت ، تا بدر زندان شدند و در زندان بشكستند و محبوسان بيرون آمدند و با ايشان يكى شدند ، و محمد بن عباس كولكى [2] مردى مرد بود ، بيامد و هر دو فريق اندر نبودن آن سپاه يكى شدند و بر بام ستورگاه قصر يعقوبى [3] بر شدند و از سپاه او بسيار مردم كشته و گرفته شد .
گرفتن سيستان مولى سند [ لى ] و كشتن سپاه خراسان را و گرفتن منصور اسحق و منصور بن اسحاق بهزيمت از شهر بيرون شد و آن برنا برادرزادهء او گرفته شد بسركوى زنان كه آنجا در بند بود ، سندلى او را حنا بست و ديگر روز بدست ستوربان داد تا فضيحت كردند ، آن سخن را [4] كه گفته بود ، و منصور بن اسحاق بكدهء محمد بن اللَّيث فرود آمده بود و ديگر روز خواست كه حرب كند ، چه دانست كه بخوجاند ،

[1] كذا ؟ و ظ : ( مردم بخوج جمع شده ) و در سطور بعد « خوج » با جيم آخر ضبط شده و گويا « خوج » يكى از محلات شهر يا جائى چسبيده به شهر بوده است ( رك ص 281 ح 4 ) .
[2] ابن اثير ، محمد بن العباس المعروف بابن الحفار ضبط كرده ( ج 8 ص 23 ) و بقرينهء « ابن حفار » شايد كلمهء كولكى در اصل گوركن - يا گولكن كه مصحف گوركن است باشد و در 14 سطر بعد همين كلمه را ( كوركى ) ضبط كرده و اين ضبط ثانى حدس ما را تأييد مىكند و نيز در صفحه بعد كلمهء « جفار » بجاى كولكى آورده كه ظاهرا همان « حفار » است .
[3] اصطخرى ص 241 گويد : در ( ربض ) ميان در طعام و در پارس قصريست از يعقوب ليث و قصرى از عمرو ليث و دار الاماره در قصر يعقوبى است .
[4] اينجا « را » بمعنى « براى » است يعنى براى آن سخن كه گفته بود .

298