فارس ، مال سبكرى و سپاه او همى ستدند ، و بديگر نيمه بلال بن الأزهر و سپاه او ، و [ طاهر ] ليث على [ را ] بر مقدّمه ببرجان [1] فرستاد و خود بر اثر همى بخواست رفت و سپاه را اقطاعها بسيار همى داد و عطيّتها طاهر [2] ، و همه سپاه باقطاع و عطا خرسند گشتند مگر عبد الله بن محمد بن ميكال و فورجة بن الحسن [ كه ] ايشان عمل و استخراج همى خواستند . پس نامهء عبد الله بن محمد بن سليمان رسيد سوى طاهر بر دست ابا النّجم بدر الصّغير برسولى ، كه امير المؤمنين همى خواهد كه فارس خاصهء خويش دارد صيد را و خزينه را ، و اين همه ولايتها به تو دست بداشتست و تو نيز واجب نكند اين مايه ازو دريغ داشتن . چون نامه فرا رسيد و بدر بدر شيراز فرود آمد و كسها همى شدند و همى آمدند ، آخر بدر همى نيكوئى گفت بر آن جمله كه چون من باز كردم ، بگويم تا فارس به تو نيز ارزانى دارد ، اما تو اين فرمان نگاه دار تا خلافى نباشد كه او اكنون نو نشستست ، تا آخر طاهر خرسند [3] شد بكرمان و مكران و سيستان و خراسان . و بدر بحديث يافتن فارس ، و به صلح بازگشت اندر شوّال سنهء تسع و ثمانين و مائتين . چون بسير جان برسيد بلال بن الأزهر را آنجا بگذاشت و خود بجيرفت آمد و منصور بن حردين [4] را كه عامل عمرو بود بر كرمان ، آنجا بند كرد و مطالبت كرد ، و مال بسيار ازو بستد ، و نامهء بدر رسيد بحديث فارس كه اينك راست همى كنم ،

[1] بر جان ، بضم اول جائى بوده است از ولايت اردشير خورده كه قصبه و مركز آن شيراز است و اصطخرى آن را فرجان ضبط كرده و در حدود روم هم محلى بدين نام موجود بوده است ، ولى اين بر جان محققا بر جان يا فرجان يا پرجان فارس مىباشد و درين كتاب مكرر نام آنجا برده شده است .
[2] اين طاهر در اينجا زايدست و ظاهرا در موقع استنساخ از سطر بالا اشتباها بسطر بعد منتقل شده است .
[3] خرسند شد يعنى قانع شد ، چه اصل لغت خرسندى بمعنى قناعت است و بالملازمه بمعنى خشنودى هم استعمال شده است ، چنان كه در اينجا معنى « خرسند شد » با فاعل اول كه طاهرست قناعت را و با فاعل دوم كه بدر است خشنودى را مىرساند .
[4] در صفحه 280 « جردين » با جيم آمده است . اصطخرى ( صفحه 166 ) منصور بن خردين با خا ضبط كرده و در وصف شهر بم گويد : « مسجد للخوارج فى السوق عند دار منصور بن خردين » .

274