بود ، و پس چون صالح چنان ديد بدر شارستان فرا شد ، ساعتى [ بود ] حامد سرباوك [1] و عيّاران فرود آمدند و بباره برشدند و به بام سراى حيك [2] بن مالك كه اكنون خانست بر شدند و از در سراى او بيرون شدند و در شارستان باز كردند ، و چندين مردم آنجا بكشتند ، و ياران صالح بشارستان اندر شدند و بسيار مردم اندر يك ساعت از آن ابراهيم القوسى بكشتند ، و ابراهيم را ازين هيچ خبر نبود ، چون خبر يافت ساعتى بر نشست و بدر پارس بيرون شد و سوى در عنجره [3] بهزيمت برفت و شارستان خالى كرد ، صالح بدار الإماره اندر شد و فرود آمد و زان چيزى كه ابراهيم القوسى را ساخته بودند چاشت خوردند ، و اين روز پنجشنبه بود نه روز باقى از ذى الحجّه سنهء تسع و ثلثين و مائتين ، و ابراهيم القوسى برفت نزديكان سپاه عمّار الخارجى فرود آمد ، و عمّار با او ساخته بود ، كه صالح باز سپاه بفرستاد بحوربندان [4] كه خزينهء ابراهيم برگيرند و زندانها بشكنند ، چون چنين كرد ، مردم و عام شهر جمع شدند و خواستند كه او را و سپاه او را همه بكشتندى ، صالح ترسيده باز گشت و نيارست [5] شد بسراى ابراهيم القوسى ، و بدار الاماره فرود آمد و خواست كه آن شب از شهر بگريزد ز آنچه از مردم عام اين شهر ديد ، باز گروهى مردم او را گفتند نزديك عثمان بن عفان بايد شد تا او را [6] چه گويد ، بامداد برنشست [7] و نزديك عثمان شد ، عثمان او را گفت اين نبايست كرد ، صالح

[1] رجوع شود بحاشيهء ( 6 ) ص 194 .
[2] كذا ؟ . . و حيك نام ديده نشده است .
[3] عنجره - غنجره هر دو ضبط شده است .
[4] اصل : بى نقطه ظاهرا نام جائى بوده است در نزديكىهاى زرنج يا در خود ربض شهر كه ابراهيم ابن حصين قوسى امير سيستان در آنجا منزل كرده بود و دار الاماره و ارگ را نشستن جاى پسر خويش قرار داده بود . ( رك ص : 191 - 190 ) .
[5] نيارست ، بفتح راء - جحد از باب يارستن است مضارع آن يا رد و نفى آن نيارد و اسامى مصدر آن پاره و يارگى و يارائى .
[6] كذا . . . و ظاهرا : تا او ترا چه گويد .
[7] برنشست يعنى سوار شد .

196