فرود آمد ، پس ميان سليمان و هنادى السّرى حرب افتاد ، مردم شهر با هناد يكى شد كه اوى عهد و لواء منصور داشت ، پس هناد سليمان را بند بر نهاد ، باز منصور ولايت سيستان زهير بن محمد الأزدى را داد ، اندر آخر سنهء احدى و اربعين و مائه .
آمدن زهير بن محمد الأزدى در سيستان و زهير به سيستان آمد و هناد گفت ترا اندر قصبه نگذارم و حرب كردند و هنادى السّرى كشته شد و زهير بنشست و بر سليمان بندى دگر بر نهاد و او را استوار كرد و شجاع بن عطا را با سپاهى بزرگ بسند فرستاد ، آنجا غزات كردند و مال بسيار و پيلان بيافتند ، باز آمدند و با زهير خلاف آوردند ، و زهير با ايشان حرب كرد ، آخر اندر حصار شد و زياد بن همام الراسبى با زهير مردى كارى بود ، و اين حصار اندر ذى الحجه سنهء ثلث و اربعين و مائه بود ، و شجاع بن عطا سواد و قصبه بگرفت ، تا باز زياد بن همام آن مخالفت بصلاح باز آورد و زهير از حصار بيرون آمد و شجاع بن عطا و آن گروه بفرمان او اندر آمدند اندر محرّم سنهء اربع و اربعين و مائه ، باز سپاه آراسته كرد و عتيبة بن موسى را سالار كرد و به بست فرستاد ، ازين گروهى متمرّدان را عتيبة ابن موسى را [1] بنزديك خويش راه داد و قصد كرد كه نا فرمان [2] گردد . و خبر سوى زهير رسيد ، عبيد الله بن العلا را بر سيستان خليفت كرد و خود برفت سوى بست ، چون بنزديك بست رسيد عتيبه بن موسى سر خويش گرفت و برفت ، زهير بمناقله [3] بتاخت و ميان رخد و بست اندرو رسيد و آنجا حربى صعب كردند و عتيبه كشته شد و زهير سر او سوى منصور فرستاد و بكر بن ابان با عتيبه بود او را نكشت [4] و بند كرد ، باز نامهء منصور

[1] ظاهرا اين راء زايد باشد ، مراد آنكه : عتيبه ازين مردم متمرد گروهى را دور خود جمع كرد .
[2] اصل : تا فرمان . و بمناسبت ( تا ) لفظ ( روا ) بعد از فرمان روى خط بعدها الحاق شده ولى ظاهرا ( نا فرمان گردد ) درست باشد و الحاق روا بىمورد است .
[3] ناقل الفرى ، ابرع فى نقل القوائم ( المنجد ) .
[4] در اصل ( بكشت ) بود . ( روايت اين سه فصل در تاريخى به نظر نرسيد )

141