مىتوان شد به احاديث بسيار مانند مو و پشم و كورك و استخوان و دندان و شاخ و سم و پر پنير مايه و تخمى كه پوست بالاى آن بسته باشد و خواهد آمد تفصيل اينها در باب اطعمه .
( وسئل الصّادق صلوات الله عليه عن قول الله عزّ و جلّ لموسى عليه السلام * ( فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً ) * قال كانتا من جلد حمار ميّت ) و بسند موثق كالصحيح يا صحيح منقولست از يعقوب كه از آن حضرت صلوات الله عليه سؤال كردند از تفسير قول خداوند تعالى كه به موسى فرمود كه بكن كفشها را كه در وادى مقدسى كه پر است از خير و بركت الهى غرض از كندن كفشها چه بود حضرت فرمودند كه از پوست خر مرده بود و در وقت مناجات و نماز نمىبايد كه با پوست ميته نماز و مناجات كند و در حديثى وارد است كه از جهت رعايت ادب بود چنان كه سنت هست كه پا برهنه داخل حرم و مسجد الحرام شوند و منقول است كه حضرت سيد المرسلين صلَّى الله عليه و آله در شب معراج كه به عرش رسيد خواست كه رعايت ادب بكند و كفش را بكند خطاب رسيد كه مكن تا عرش من به كفش تو مشرف كرد .
و در حديثى وارد است كه مراد از نعلين غم زن و غم فرعون بود و خطاب رسيد كه اين دو غم را در وقت مناجات از دل بيرون كن و بعضى گفته‌اند كه فكر زن و فرزند يا فكر دنيا و عقبى چون وقت قرب مولى بود و غم بدن و روح و امثال اينها گفته‌اند و مستبعد نيست كه همه صحيح باشد و اين حديث دلالت مىكند بر آن كه شريعت سابق حجّت است مگر علم به نسخ آن بهم رسد و الله تعالى يعلم .
< صفحة فارغة > [ نماز در لباسى كه دست اهل كتاب بر آن ماليده باشد ] < / صفحة فارغة > ( وسئل أبو جعفر صلوات الله عليه و ابو عبد الله صلوات الله عليه فقيل لهما انّا نشترى ثيابا يصيبها الخمر و ودك الخنزير عند حاكتها

323