عليه الرحمة معناى ثالثى در غرر از انبارى ، در اين حديث نقل مىكند [1] كه ايمايى است بر آن كه استعذاب و استحلاء و استجلاء مثل غنا نداند و اين هم مؤيد فرقهء ثانيه است .
دهم : صدر روايت عبد الله بن سنان چنانچه در فصل اول گذشت دلالت مىكند بر آن كه قرآن را به غنا خواندن جايز باشد . آنجا كه فرمود : « اقرؤوا القرآن بألحان العرب و أصواتها » [2] و لحن را تفسير به غنا كرده‌اند چون ابن اثير و غيره . و آخرش دلالت دارد بر آن كه غناى اهل فسق مكنيد و اين صريح است در اين كه غنا دو قسم است : يك قسم حلال كه آن لحن عرب است ، و ديگرى حرام كه آن غناى اهل فسق است .
و اگر كسى قسم اول را غنا نداند ، بلكه صوت حسن خواند ؛ مضايقه در اصطلاح نيست ، بلكه مؤيّد جماعتى است كه قرآن بدين طريق كه خوش الحانان مىخوانند ، جايز مىدانند ، به هر اسم خواهى بخوان . ما صوت حسنش مىخوانيم و اين جماعت ، غناى غير مذموم در شرع !
يازدهم :
باز در كتاب مستطاب كافى از آن عالى جناب يعنى حضرت سيد كائنات عليه و آله أفضل التحيّات مروى است كه « لِكُلّ شَيءٍ حِلْيَة وَحِلْيَةُ القُرآنِ الصَوتُ الحَسَن » [3] يعنى هر چيز را زيورى است و زيور و زيب قرآن ، آواز خوش است .
دوازدهم : در همان كتاب منقول است كه صادق آل محمد حضرت جعفر بن محمد عليهما السلام فرمودند : « كانَ عليُّ بنُ الحُسَينِ صَلَواتُ الله عَلَيْهِما ،

[1] أمالي السيد المرتضى ، سخن سيد مرتضى در امالى در بخش دوم همين مجموعه چاپ شده است .
[2] كافى ، ج 2 ، ص 450 ، ح 3 .
[3] كافى ، ج 2 ، ص 450 ، ح 9 .

379