هفتم :
باز در همين كتاب مستطاب مسطور است از حضرت سيد كائنات ، عليه افضل التحيّات كه فرمود : « انَّ مِنْ أجْمَلِ الجَمالِ الشَّعْرُ الحَسَنُ وَنَغْمَةُ الصَّوتِ الحَسَنِ » . [1] يعنى از خوبترين خوبيهاست شَعر خوب و نغمهء آواز خوش . و شعر به فتح شين و عين و سكون عين ، هر دو به معناى موى باشد . پس مراد اين است كه محاسن خوب كه لحيه باشد ، چنان كه بعض احاديث مؤيّد اين معناست و يحتمل كه به كسر شين و سكون عين باشد به معناى كلام موزون مقفّا . و از اين حديث مستفاد مىشود كه آواز و نغمهء خوش ، نعمت خوبى است كه [ خدا ] به بندهء خود عنايت فرموده و به مضمون كريمهء * ( « وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ » ) * [2] اظهار جميل و نعمت خدا اگر واجب نباشد ، مستحب خواهد بود ، نه آنكه اظهار آواز خوش كه نعمت است نكند ، يا به اين روش اظهار كند كه « ياران ! بدانيد كه خدا آواز خوشى به من داده » و هرگز نخواند . و بايد دانست كه حكايت غنا و شعر گفتن قريب به هم اند . چنانچه مذمّت شعر واقع شده كه * ( « وَالشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ . أَ لَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وادٍ يَهِيمُونَ . وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ ما لا يَفْعَلُونَ » ) * . [3] و در حديث وارد شده كه اگر شكم مرد پر از قيح و ريم باشد بهتر از آن است كه پر از شعر باشد . [4] ديگر آنكه هر كس در روز جمعه يك بيت شعر بخواند نصيبش از فيض روز جمعه همان خواهد بود . پرسيدند اگر چه در شأن شما باشد ؟ فرمودند : و اگر چه در شأن ما باشد . [5]

[1] كافى ، ج 2 ، ص 450 ، ح 8 .
[2] ضحى ( 93 ) : 11 .
[3] الشعراء ( 26 ) : 224 .
[4] جامع أحاديث الشيعة ، ج 6 ، ص 189 .
[5] جامع أحاديث الشيعة ، ج 6 ، ص 188 و ج 9 ، ص 251 .

368