بعد از عهد آن سرور تا زمان بني اميّه لعنهم الله بدراهم بغليه و طبريّه بود پس در زمان بني اميه يك درهم بغلي با يك درهم طبرى گرفتند و دو قسمت كردند و هر قسمتي را درهم قرار دادند و اهل آن زمان اجماع كردند بر اين كه دراهم اسلاميه به همين تقدير باشد يعني به شش دانق مقدر باشد و از شهيد سعيد ره در بيان حكايت شده كه اين تقدير به اشاره حضرت سيد سجّاد ع بود فعلى هذا پس اگر لفظ درهمى در احاديث نبويّه ص يا مرتضويّه ع يا حسنيه ع يا حسينيه ع باشد حمل بر درهم شش دانقي نمىشود بلكه بجهت اشتراك لفظ درهم در آن اعصار ما بين بغلي و طبرى و معلوم نبودن اغلب و عدم قرينه اجمال حاصل مىشود و لكن لا يخفى كه اخبار اين معصومين در باب احكام فرعيه بخصوص حكمى كه تعلق بدرهم گرفته باشد در غاية ندرت است و اخبار سائر معصومين ع را حمل بر متعارف در ازمنه ايشان مىكنيم و در ان ازمنه قرار شش دانق براى درهم مستقر شده بوده است و بعضى گفته اند كه اين تقدير

70