و بدان كه عمده در اين باب ، ملاحظه صدق غسل است با نيت و ملاحظه ترتيب فعلى يا حكمى ( بنا بر قول به آن ) و ملاحظه عدم اخلال به موالات وعدم مسح به آب جديد و فروع مسئله بسيار است . پس اين اصول را بايد در دست داشت و فروع را بر آن متفرع كرد .
و به هر حال : ظاهرا خلافى در اكتفاى به وضوى ارتماسى في الجمله نباشد و اشكالى هم نباشد ، چنان كه از تذكره و تحرير و ذكرى و غير اينها ظاهر مىشود .
< / السؤال = 948 > < السؤال = 901 > < السؤال = 945 > 66 - سؤال : هر گاه كسى اعضاى وضو را شسته باشد بدون قصد وضو ، آيا جايز است كه نيت وضو كند و به همان آبى كه در اعضاى او است غسلات وضو را به عمل آورد ، به اين نحو كه دست بمالد از رستنگاه مو ، تا به ذقن و هم چنين از مرفق تا به سر انگشتان به وجهى كه در وضو مقرر است يا نه ؟
جواب : بلى ظاهر صحت وضو است هر گاه آنقدر آب در عضو است كه مسماى غسل به عمل مىآيد و آب جارى مىشود بر عضو .
< / السؤال = 945 > < / السؤال = 901 > < السؤال = 976 > < السؤال = 1221 > 67 - سؤال : هر گاه كسى به آب نجس وضو بسازد يا غسل كند و نماز كند چه حكم دارد ؟
جواب : هر گاه عالما عامدا كرده طهارت و نماز او باطل است و واجب است تطهير بدن و اعاده وضو و غسل و نماز ، خواه وقت باشد يا نه و هر گاه عالم بود به نجاست و فراموش كرد مشهور در آن نيز وجوب اعاده طهارت و نماز هر دو است . و دلالت مىكند بر آن موثقة ( 1 ) عمار و مرسله ( 2 ) اسحاق بن عمار عن الصادق ( ع ) عن الرجل يجد في انائه فارة وقد توضا من ذلك مرارا و غسل منه ثيابه واغتسل منه وقد كانت الفارة متسلخة . فقال : ان كان رأها في الاناء قبل ان يغتسل او يتوضاء او يغسل ثيابه ثم فعل ذلك بعد ما رأها في الاناء فعليه ان يغسل ثيابه و يغسل كل ما اصابه ذلك الماء و يعيد الوضوء والصلوة . وان كان انما رأها بعد ما فرغ من ذلك وفعله فلا يغسل من الماء شيئا وليس عليه شئ لانه لا يعلم متى سقطت فيه . ثم قال : لعله ان يكون انما سقطت تلك الساعة التى راها . بلكه صحيحه ( 3 ) على بن مهزيار نيز در

1 و 2 : وسائل : ج 1 ص 106 متن هر دو حديث ، يكى است 3 : وسائل ج 2 ص 1063 باب : وجوب الاعادة . . . ، ح 1 .

33