إسم الكتاب : توضيح المسائل مراجع ( فارسي ) ( عدد الصفحات : 988)
ج : ترجيحى بين نماز و روزه نيست و بر ورثه واجب نيست كه ما ترك وى را صرف قضاى نماز و روزه او نمايند ، مگر آن كه در اين باره وصيت كرده باشد ، كه در اين صورت بايد به وصيت او در اجير گرفتن از ثلث تركه براى قضاى نماز و روزهاش به هر مقدار كه كفايت مىكند ، عمل كنند . < صفحة فارغة > [ س 538 من در اكثر اوقات نماز خود را خوانده ] < / صفحة فارغة > س 538 : من در اكثر اوقات نماز خود را خوانده و در صورت فوت شدن نماز ، آن را قضا كردهام ، اين نمازهاى فوت شده هم مواردى بوده كه يا من خواب ماندهام و يا بدن و لباسم نجس بوده و در تطهير آنها كوتاهى كردهام . مقدار نمازهاى قضا شدهء يوميه ، آيات و قصر را كه بر عهدهء من است ، چگونه محاسبه نمايم ؟ ج : قضاى نمازهايى كه يقين به فوت شدن آنها داريد ، كافى است ، و از اين مقدار هر كدام را كه يقين داريد نماز قصر يا آيات بوده ، بايد بر وفق يقين خود آنها را به جا آوريد ، و بقيه را به عنوان قضاى نمازهاى يوميه بخوانيد و چيزى بيشتر از اين مقدار بر شما واجب نيست . < صفحة فارغة > [ نماز قضاى پدر كه بر پسر بزرگتر واجب است ] < / صفحة فارغة > < صفحة فارغة > [ نماز قضاى پدر كه بر پسر بزرگتر واجب است از رساله حضرت امام ] < / صفحة فارغة > نماز قضاى پدر " 1 " كه بر پسر بزرگتر واجب است < صفحة فارغة > [ مسأله 1390 اگر پدر نماز و روزهء خود را به جا نياورده باشد ] < / صفحة فارغة > مسأله 1390 اگر پدر نماز و روزهء خود را به جا نياورده باشد ، چنانچه از روى نافرمانى ترك نكرده و مىتوانسته قضا كند ، بر پسر بزرگتر واجب است كه بعد از مرگش به جا آورد ، يا براى او اجير بگيرد . بلكه اگر از روى نافرمانى هم ترك كرده باشد واجب است به همين طور عمل كند و نيز روزهاى را كه در سفر نگرفته ، اگر چه نمىتوانسته قضا كند ، واجب است كه پسر بزرگتر قضا نمايد ، يا براى او اجير بگيرد . اين مسأله ، در رسالهء آيت الله بهجت نيست اراكى : مسأله اگر پدر و مادر نماز و روزهء خود را به جا نياورده باشند ، چنانچه از روى نافرمانى ترك نكردهاند و مىتوانستهاند قضا كنند ، بر پسر بزرگتر واجب است كه بعد از مرگشان به جا آورد ، يا براى آنان اجير بگيرد . بلكه اگر از روى نافرمانى هم ترك كرده باشند ، واجب است به همين طور عمل كند و نيز روزهاى را كه در سفر نگرفتهاند ، اگر چه نمىتوانستهاند قضا كنند ، واجب است كه پسر بزرگتر قضا نمايد ، يا براى آنان اجير بگيرد . گلپايگانى ، صافى : مسأله اگر پدر به جهت عذرى نماز يا روزهاش را به جا نياورده باشد ، بعد از فوت او بر پسر بزرگتر واجب است قضا نمايد يا براى انجام آن اجير بگيرد هر چند پدر نتوانسته قضا كند و بنا بر احتياط واجب ( صافى : بنا بر احتياط ) اگر از روى نافرمانى هم ترك كرده باشد ؛ پسر بزرگتر بايد آن را قضا نمايد ( صافى : يا براى او اجير بگيرد ) و در مورد مادر نيز احتياط واجب رعايت اين حكم است بلكه در صورتى كه وصيّت نكرده باشند و پسر هم نداشته باشند ، احتياط واجب اين است كه اكبر ذكور از اولياء ميّت نماز و روزهء او را قضا كند و با نبود ذكور ، اناث از آنها انجام دهند . خوئى : مسأله اگر پدر نماز خود را به جا نياورده باشد و مىتوانسته است قضا كند و بنا بر احتياط هر چند از روى نافرمانى ترك كرده باشد بر پسر بزرگترش واجب است كه بعد از مرگش به جا آورد ، يا براى او اجير بگيرد و قضاى نمازهاى مادر بر او واجب نيست هر چند بهتر است .