نامهاى قريه بنى منصور ، بنى حميد ، نهر عنتر ، نهر صالح ، ديار بنى اسد ، و صباغيه تشكيل گرديده و قريه اخير زادگاه جدّ اعلى بوده [1] ! و بعضى از آن جزائر اكنون در آب فرو رفته و ديگر وجود خارجى ندارند .
مركز آن جزائر ( قرنه ) بضم قاف واقع در شمال غربى بصره است كه تا بصره چهل و پنج ميل فاصله دارد . و چون قرنه محل اقتران و التقاى رودخانه فرات و دجله است ، از لفظ اقتران گرفته شده ، نظير فرقه كه از افتراق مأخوذ است [2] .
بعضى از ترجمه نويسان توهم كرده‌اند كه جدّ اعلى ، از جزائر خوزستان كه وجود خارجى ندارد بوده ، و بعضى او را از جزائر آفريقا پنداشته‌اند [3] .
حموى ، جزائر را به عنوان بطائح نوشته [4] .
و در اينجا مناسب است ، دو نكته ادبى مربوط به كلمه جزائرى تذكر داده شود .
اول اينكه چون ( جزائر ) جمعى است كه به علميت نقل شده ، پس در حال نسبت ، نيازى به بر گرداندن آن به مفرد نيست و جزائرى صحيح است . و بر فرض رد به مفرد چون وزن فعيله است جزرى گفته مى شود چون مدنى و حنفى .
ابن مالك در الفيّه گفته :
< شعر > والواحد اذكر ناسباً للجمع * إن لم يشابه واحداً بالوضع < / شعر >

[1] الأنوار النعمانية : 469 .
[2] موجز تأريخ البلدان العراقية : 115 ، چاپ دوم .
[3] أحسن الوديعة 2 : 162 ، و ريحانة الأدب 1 : 268 .
[4] معجم البلدان 2 : 222 ، چاپ اول ، مصر .

441